Monday, November 16, 2009
مامان جمیله به رکسانا: رکسانا جمعه که من رو گذاشتین فرودگاه که برم مشهد مواظب لیلا باش که ناراحت نشه باشه؟
رکسانا: باشه ... براش ماه پیشانی جون مهربونی رو میخونم که خوشحال بشه.
|
رکسانا آن لاين
روزنگار رکسانا به روایت مامان لیلا |
جون جونم آخ جون جونم
9:39 AMبه افق شیکاگو
جان مریم چشماتو وا کن منو نگاه کن
Wednesday, October 28, 2009
تا چند وقت پیش شغل مورد علاقه ی رکسانا دکتری بود. چند تا وسیله ی دکتری هم داره و هر چند وقت یکبار از ما میخواد که بشینیم و به قول خودش دکترمون کنه. دکتر کردنمون شامل گوش کردن به صدای قلب و گاهی هم معده مون و چک کردن گوشهامون و گلومون اصلاح موهای سرمون با یک قیچی پلاستیکی که جزو همون ست دکتری اش هست و آخرش هم یک شربت بهمون میده و مرخصمون میکنه. چند روز پیش به مامان جمیله گفت که دیگه نمیخواد وقتی بزرگ شد دکتر بشه میخواد مثل نسترن بشه. چون بزرگه ولی مامانش پیششه (بود).
خاله آسی اومدن پیشمون برای کمک اسباب کشی. رکسانا هم کلی از اسم مستعارش "نخودچی" خوشش میاد.
تازگیها به شعرهای آهنگها خیلی دقت میکنه. اون روز داشت ازم میپرسید که مامانی کی داره میگه که مریم از خواب بیدار بشه؟ مامانشه؟
گل گل گل .. گل از همه رنگ ... سرتو با چی میشوری با شامپو گلرنگ
Tuesday, October 20, 2009
دیشب یک مهمون آمریکایی داشتیم. سر شام صحبت از طلا و تغییر نرخش در طول زمان و این چیزها بود. مامان جمیله یک چیزی در مورد طلا به اینگلیسی داشت میگفت بعد رکسانا خیلی آروم از جاش بلند شد و رفت جلوی مامان جمیله و آروم و با لحن یک معلم دلسوز بهش گفت: مامان جمیله گل به انگلیسی میشه فلاور. :) :) گولد رو شنیده بود گل و فکر کرده بود که لازمه انگلیسی گل رو به مامانم یادآوری کنه که به جاش فارسی شو نگه ! :)
Monday, October 12, 2009
یک تاتر سیندرلا پیدا کرده بودم و کلی به رکسانا وعده دادم که یکشنبه با لی لی میبرمش تاتر سیندرلا. نگو باید بلیت رزرو میکردیم از قبل. خلاصه داشتیم شال و کلاه میکردیم که بریم به طرف تاتر که مامان لی لی زنگ زد و گفت که زنگ زده به تاتر و گفتن که بلیت ها تموم شده. فکر کردم الان رکسانا کلی ناراحت میشه وقتی بهش بگم. کلی با احتیاط بهش گفتم که بلیتها ی برنامه سولد آوت شده و در عوض میگردیم یک برنامه ی دیگه پیدا میکنیم هفته ی دیگه و میریم با هم. عکس العمل رکسانا خیلی برام جالب بود. گفت باشه مامانی پس یک کاغذ بده. برام بگو سولد آوت رو چطوری مینویسن. من هم براش هجی کردم و اون هم نوشت روز کاغذ. بعدش هم گفت که باید این کاغذ رو تا کنیم و بگذاریم توی پاکت و بعد هم بفرستیم ایران برای بابا علی! بعدش مامانم داوطلب شد که خوب خودش وقتی رفت ایران این نامه رو ببره برای بابا علی. خلاصه قضیه به خیر و خوشی تموم شد و من نفهمیدم که چطوری دخترکم این راه حل عجیب رو ارائه داد!
عمه غزاله داشت عکسهای توی تلفونش رو به رکسانا نشون میداد و رسید به عکس مامان زهرا و به رکسانا گفت رکسانا دلم برای مامان زهرا تنگ شده. رکسانا هم بهش گفت اشکال نداره میری ایران حالا.
Re - a drop of golden sun
Thursday, October 01, 2009
چند ماه پیش با رکسانا رفته بودیم تارگت توی قسمت اسباب بازیهاش یک فلوت اسباب بازی کوچولو دید و ازم خواست که براش بخرم و بعد هم اعلام کرد که قراره از این به بعد با من توی گروه عیسی فلوت بزنه. چند وقت پیش ها هم توی برنامه ی مورد علاقه اش نینا به بچه ها یاد داد که چطوری با دو تا بشقاب یک بار مصرف و چسب و چند تا سکه ی یک سنتی یک چیزی تو مایه های دف درست کنند. رکسانا هم یک دف برای خودش درست کرد و کلی هم از کارش راضیه. :) دو سه هفته ی پیش رفته بودیم خوابگاه نورت وسترن و سمانه برامون دف زد و یک دفعه رکسانا زد زیر گریه که چرا دف من رو نیاوردین که من هم باهش دف بزنم. خلاصه از نسترن وسایل دف دستساز رو گرفتیم و دخترکم یک دف دیگه برای خودش درست کرد و خیلی جدی شروع کرد با سمانه دف زدن. :) صحنه ی بسیار بسیار موشی بود. خدایی اش حرکتهای دستش هم خوب تقلید میکرد. در ضمن دف زدن با ما آی انار انار رو هم میخوند. :) در تمام موقعهایی که رکسانا حرف نمیزنه (که خوب خدایی اش کم پیش میاد!) داره زیر لب برای خودش آواز میخونه اون هم با شعرها و آهنگهای من در آوردی.
همه ی اینها رو نوشتم که یادم بمونه رکسانا رو حتمن بگذارم یک کلاس موسیقی و حسابی هم تشویقش کنم سازی که دوست داره رو پیدا کنه و خوب خوب یاد بگیره. به قول شاعر:
Do - a deer a female deer Re - a drop of golden sun ...
The joy of having a 4 year old girl at home. :) :)
Tuesday, September 29, 2009
تابستون خیلی خیلی خوبی داشتیم. از همه بیشتر برای رکسانا خوشحال بودم که این همه تونست با مامان بزرگها و بابا بزرگهاش خوش بگذرونه. مامان جمیله هنوز پیشمونه و فعلن که زور من و رکسی به زور بابا علی چربیده. :) جای خاله لاله جونمون خیلی خالی بود پیشمون. رکسانا انقدر بزرگ شده که باورم نمیشه. لباسهاش تند و تند کوچیک دارن میشن. مصداق بارز اون شعره که میگفت: ما همه داریم بزرگ میشیم لای لای لای لای لای لالای شلوارامون کوچیک میشن لای لای لای لای لای لالای
سه تا زیر پوش براش گرفتم چند روز پیش چون زیرپوشهاش هم کوچیکش شدن. اصرار داره که اونها رو توی کشوی لباسهاش پیش بقیه ی لباسهاش نگذارم چون ممکنه گم بشن! از دیروز تا حالا هم هر چند ساعت یک بار میاد پیشم و یک بهانه ی خنده داری میاره که زیر پوشش رو عوض کنم و یک رنگ دیگه شو بپوشه. چند وقتی هست که از سیسترش اصلن حرفی نمیزنه. فکر کنم خیلی بهش برخورده که سیسترش برای تولد رکسانا نیومد. :) وقتی که مامان زهرا اینجا بودن کلی حرف شادی اختر بود و عروسی شادی اختر ... یک بار که رفته بودن با هم بیرون رکسانا یک لباسی رو بهشون نشون داده و ازشون خواسته که برای رکسانا بخرن برای عروسی شادی اختر. :) چند وقت پیش هم به افسانه گفت که اون جوری که به ملودی میگه عزیز دلم به رکسانا هم بگه. :) توی این مدت چهار پنج تا تولد هم داشتیم و هر دفعه که تولد هر کی میشد باید تولد رکسانا هم میشد و با هم شمع فوت میکردن ولی خودش به بابایی گفته بود که وقتی تولدش با یکی دیگه باشه شماره اش نمیره بالا و فقط وقتی که تولد خود رکسانا تنها باشه شماره اش میره بالا! که خوب خدایی اش خیلی خوبه اگر نه که الان همسن هم شده بودیم ...
تعصیلات دراز روز کارگر - تابستان 2009
Tuesday, September 08, 2009
سلام. دوباره ما اومدیم بعد از یک تاخیر طولانی. این هفته جاتون خالی ما (من و رکسی و مامان جمیله) رفتیم خونه ی دایی حامد و خاله دریا دیدن یک عالمه آدم. :) خاله آسی و خاله هاله و خانواده و خاله زهرا و دایی علی و رضا کوچولو. رکسانا و یاسی (دیگه مو فرفری نیست ... موهاش صاف شده به جز دو تا تیکه ی جلوی موهاش) حسابی با هم بازی کردن و خونه رو گذاشته بودن روی سرشون. لکسی (هاپو ی دایی حامد و خاله دریا) سرسام گرفته بود و بیشتر وقتها میرفت یک گوشه ای واسه ی خودش و سرشو میکرد زیر دستهاش و احتمالن دعا میکرد که این دو تا دختر پر انرژی و پر سر و صدا زودتر تشریفشون رو ببرن. بابا امیر و مامان و بابا ش و خواهرهاش هم رفتن عمه افسانه رو رسوندن دیتون و در ضمن کلی هم با دوستهای کلمبوسی مون برنامه های دید و بازدید داشتن. صبح روز بعد از رسیدن عمه افسانه و بابا یی از ایران رکسانا به من میگه: مامانی من چهار تا مامان دارم: مامان لیلا و مامان جمیله و مامان زهرا و عمه افسانه! این تابستون به رکسانا خیلی خیلی خوش گذشته و هنوز هم داره میگذره و تلافی 4 سالی که درست و حسابی با مامان بزرگ و بابا بزرگهاش وقت نگذرونده بود رو یک جا در آورد.
تو این مدتی که وبلاگ آپدیت نکرده بودم چند تا از سخنان قصار رکسانا خانوم رو یک جایی یادداشت کرده بودم که بعدن بیام بنویسم تو وبلاگش:
اندر فواید رییس:
-رکسانا: مامانی من خیلی دوست دارم یک رییس داشته باشم. من: چرا مامانی؟ -رکسانا: که بهش بگم که ایمیل هام رو چک کنه!
فارسی را پاس بداریم ... نگوییم گارسون بگوییم "غذادادن"
- توی چلوکبابی "نون و کباب" بودیم و گارسونها اومدن سر میز و شروع کردن به فارسی حرف زدن. رکسانا با تعجب به من گفت: مامانی این "غذا دادن ها" فارسی حرف میزنن.
این هم یک عکس از یاسی و رکسی در حال ژست گرفتن جاوی دوربین.