رکسانا آن لاين

یک کلمه حرف حساب!

2012-01-20T21:09:00.002-06:00

امیر: رکسانا فارسی فارسی ... من انگلیسی بلد نیستم !

رکسانا: پس چطوری با شاگردهات حرف میزنی اگه انگلیسی بلد نیستی!!

But one fuggy christmas eve Santa came to town!

2012-01-20T20:12:00.004-06:00

خوب من فکر میکردم رکسانا میدونه که سنتا الکیه چون یک بار خودش گفت و یک سری دلیلهای منطقی هم آورد! بعدش هی که به کریسمس نزدیکتر میشدیم اعتقادش به الکی بودن سنتا سست و سست تر میشد ... آخرش یک روز گفت خودش الکیه ولی هدیه دادنش راستیه ولی چون ما درخت کریسمس نداریم برامون هدیه نمیآره! تا اینکه یک شب با هم رفتیم سینما و فیلم کریسمس آرتور رو دیدیم. از سینما که اومدیم بیرون رکسانا که هیچی من هم به سنتا معتقد شده بودم! خانواده ی سنتا اینها رو نشون میداد و شرکتشون رو که کارمندهاش جنهای خیلی پرکار و مجهز به کامپیوتر بودن و اینکه چطوری عملیات ولفجر چهارکه همون رسوندن تمام هدیه ها به تمام بچه های دنیا در یک شب بود رو اجرا میکردن. توی نحوه ی اجرای عملیات به شیوه ی سنتی (سنتا سوار بر سورتمه و کاملن علاقمند و متوجه به احساسات تک تک بچه ها) و یا به روش کاملن مدرن و کامپیوتری و یک کم بی توجه به موجودیت فردی بچه های هدیه گیرنده یک اختلافاتی بین اعضای خانواده به وجود اومده بود ولی کلن کل ماجرا کاملن قابل انجام به نظر می اومد! :) خلاصه بعد از اون رکسانا یادش اومد که پارسال با یاسی مو فرفری سابق که حالا موهاش صاف شده خونه ی خاله دریا اینها زیر درخت شیرینی گذاشتن و صبح دیدن که شیرینی ها خورده شده! با استناد به برهان نظم که چون شیرینی خورده شده پس باید خورنده ای موجود باشه و این فرض فرهنگی که شیرینی که برای سنتا گذاشته میشه باید فقط توسط سنتا خورده بشه به این نتیجه ی مسلم رسید که سنتا هست! :)

خلاصه همه ی اینها رو گفتم که بگم ما درخت نداشتیم ولی سنتا اومد و کوکی هایی که براش رو میز آشپزخونه گذاشتیم رو هم خورد و به جاش هدیه ای که رکسانا تو نامه ازش خواسته بود رو آورد. نامه رو انداخته بود تو صندوقی که گذاشته بودن تو پارک دیستریکت شهرمون و روش هم نوشته بود صندوق پستی مخصوص قطب شمال! :) صبح روز بعدش با جیغ هیجان زده ی رکسانا از خواب بیدار شدیم که اومده دیشب ... اومده! بیاین ببینین شیرینی ها رو خورده! :)

بدون شرح

2012-01-20T20:10:00.001-06:00

این جورج و اون یکی جورج و عمو داروین!

2012-01-20T20:00:00.004-06:00

معتقد بود که جورج واشنگتن اولین آدم روی زمین بوده بعدش یک کمی فکر کرد و گفن نه نمیشه مامانش باید اولین آدم باشه چون که جورج از توی دل مامانش دراومده! بعدش باز یک کمی که گذشت گفت باباش اولین آدم بوده چون بابا ها از مامانها بزرگترن. چند روز پیشها داشت میگفت مامانی اگه یک آدمی توی روز اول ژانویه ی سال یک به دنیا اومده باشه چه جالبه مثلن شاید پدر بزرگ جورج واشنگتن ! ( فعلن بچه درگیره با فک و فامیل جورج واشنگتن اینها! ). خلاصه که داره زنجیر رو از جورج واشنگتن و مامانش اینها میره بالا تا ببینیم به کجا میرسیم؟ هابیل ؟ قابیل؟ مرغ؟ تخمش؟ یا جورج کنجکاو! :)

2011-12-14T21:12:00.004-06:00

طناب بازی بود ... بعدش شد هولاهوپ ... بعدش هفت کثیف ... بعدش بازی حافظه با کارت ... حالا هم سامرسالت (کله معلق خودمون) -- امان ازاعتیاد ... !

ما خوشحالیم

2011-12-14T21:09:00.003-06:00

- رکسانا من خیلی خوشحالم که یک دختر شیش سال و نیمه دارم.

- مامانی من خیلی خوشحالم که تو دد نیستی.

- ؟؟؟ ... ؟؟؟

- آخه یکی از بچه های مدرسه مون وقتی بیبی بوده مامانش و باباش رو لاست کرده و بعدش اورفنج شده و بعدش مامانش که الان مامانشه پیداش کرده.

Happy Half Birthday !!! :)

2011-12-14T21:01:00.002-06:00

از روز بعد از تولد شیش سالگیش شروع کرد به شمارش معکوس برای "هف بیرتدی" (نصفه تولد؟) اش روز چهاردهم دسامبر. خلاصه امروز اون روز مبارک بود. صبح که پاشد اولین کاری که کرد این بود که رفت توی آشپزخونه اون جایی که قدش رو براش اندازه میگیریم و قدش رو چک کرد و اومد اعلام کرد که نسبت به دفعه ی قبلی که قدش رو اندازه گرفته بودیم بزرگتر شده. :) بعدش هم رفتیم یک دونات و شیر کاکایو خوردیم. شب هم رفتیم دم این رستوران کوچولوی سر کوچه مون پای مجانی خوردیم (به مناسبت اینکه چهارشنبه بود). :)

حرف زدن رکسانا این روزها ... برای ثبت در تاریخ!

2011-12-02T18:24:00.002-06:00

ترجمه از انگلیسی به فارسی (گرته برداری ؟ نمیدونم از کجا این اسم عجیب از ادبیات هزار سال پیشمون یادم مونده)
- لی لی سه تا از دندوناشو گم کرده!
اصطلاحات من در آوردی: پوست قهوه ای ها
تو جیغ زدی به من
...
ادامه دارد

جشن هالویین - کلاس اول - اتاق شماره ی دوازده - خانوم هدر کارترایت

2011-11-30T23:25:00.004-06:00

خانوم اجازه میشه ما بگیم ... اجازه خانوم!

از این ور و اون ور

2011-11-30T22:23:00.010-06:00

-اون روز میگه من میدونم که سنتا واقعی نیست. چون که یک عالمه سنتا هست و یک عالمه آدم لباس سنتا میپوشن. اگه واقعی بود فقط یکی بود. بعدش روز بعدش بهم میگه سنتا راستی نیست ولی هدیه دادنش واقعیه و فقط اگر درخت توی خونه ات داشته باشی برای هدیه میگذاره.

- میگم آخه رکسانا چرا با مامان جمیله و بابا علی حرف نمیزنی وقتی اوووو میکنیم آخه انقدر دوست دارن. چرا فقط میخندی و عشوه میای؟ میگه آخه وقتی حرف نمیزنم مامان جمیله هی میگه قربونت بشم!

- پنجشنبه ها میبرنشون کتابخونه و میتونن دو تا کتاب قرض بگیرن. اومده خونه با دو تا کتاب یکی درباره ی ایران و یکی هم درباره ی اوهایو! :) در راستای اینکه : رکسی مال کلمبوسه چقدر لپهاش قلمبوسه! :) دیشب هم اومده با دو تا کتاب: یکی درباره ی سنجابها و یکی هم درباره ی آبراهام لینکولن.

- میگه اصلن نمیخواد بیبی داشته باشه وقتی بزرگ بشه به دو تا دلیل. نمیخواد بره بیمارستان و نمیخواد که من مامان بزرگ بشم!

- مریم ازش پرسید رکسانا تو نیک نیمت چیه؟ گفت نمیدونم مامانم بهم همه چی میگه حتی مثلن زنبور!

-تاریخ رو اختراع کردن که آدمها ازش درس عبرت بگیرن ولی آدمها کلن درس عبرت نمیگیرن! یادتونه اون وقتها وقتی بزرگترها میخواستن جلومون یک چیزی بگن که ما نباید میفهمیدیم با ایما واشاره و زرگری و اینها سعی میکردن مطلب رو به هم برسونن و غالبن ما زودتر دورازی مون میفتاد؟ نشسته بودیم داشتیم شام میخوردیم یک دفعه امیر از من پرسید که خوب پس برای برنامه ی هفته ی دیگه چی کار کنیم؟ بذاریمش پیش سارا دیگه ؟ من هم که ار تاریخ درس عبرتی نگرفته ام و خلاقیتم هم در اون لحظه در ضعیفترین وضعیتش بود و زبون زرگری هم بلد نیستم گفتم آره حالا باشه الان درباره اش صحبت نکنیم چون من امروز موضوع رو باهش مطرح کردم و این همکارم یکهویی زد زیر گریه. اینجا بود که رکسانا که تا حالا داشت شامش رو میخورد سرشو بالا آورد و گفت چی؟ همکارت گریه کرد برای چی؟ برنامه ی هفته ی دیگه؟ کنفرانس ... ؟ کنسرت (کنسرت و کنفرانس رو با هم قاطی کرده بود)؟ چرا همکارت گریه کرد؟ .... من گریه کردم ... آها من همکارتم !!!!!

-از سرکار که میام براش از روزم میگم. گوش میکنه ... پیگیری هم میکنه. همه چی هم یادش میمونه. اون روزی بهش میگم رفتیم برای خداحافظی از وینیت ناهار بیرون با بچه ها. میگه چند بار میرین؟ اون دفعه رفته بودین برای خداحافظی اش بیرون که یادته رفتین تی جا آی فرایدی؟ :) یک بار هم همینطوری سر شام بودیم و اصلن هم هیچ حرفی از کار و اینها نبود یک دفعه رو کرد به من و ازم پرسید مامانی رییس جدید برات اومد؟ چی شد ؟ انقدر خوب بود و ذوق کردم که خدا میدونه!

-این جریان مال دو سال پیشه ولی یادم اومد که بنویسم. با مامان و بابا و مامان و بابای امیر رفته بودیم چلوکبابی نون و کباب. اولین باری بود که متوجه شد گارسونهای یک رستورانی تو شیکاگو دارن فارسی حرف میزنن. با تعجب گفت ا مامانی اینجا "غذا دادن" هاش فارسی حرف میزنن. توی همون دوران هم هی توی خونه حرف رییس و ایمیل رو خیلی میشنید گفت کاش من هم یک رییس داشتم. گفتم برای چی؟ گفت چون بعد میتونستم بهش بگم ایمیل هام رو برام چک کنه!

-همیشه سعی کردم رنگ پوست آدمها و دین و ایمان و خدا و برو بچ مربوطش رو وارد حرفهام با رکسانا نکنم (با این انگیزه که تعصب بیجا توش ایجاد نشه یا مفاهیم گنگ و مبهم رو توی سر کوچولوش نچپونم!). در عوضش یکی از مکالمه های مورد علاقه مون این هست که هر کشوری چه زبونی صحبت میکنن و پرچمشون چیه و حدس بزنیم که آدمهای دور و برمون دارن چه زبونی صحبت میکنن یا آهنگی که داریم گوش میکنیم به چه زبونیه. خود رکسانا ولی اون روز یک سری مشاهداتش رو از به قول خودش "پوست قهوه ای" ها برام خلاصه کرد: دوست دارن برن مک دونالد. دوست دارن فنسی لباس بپوشن. پسرهای پوست قهوه ای دوست دارن راک استار باشن.

Pardon me!

2011-10-07T20:47:00.002-05:00

برام داشت توضیح میداد که آدمها وقتی یکی باهشون حرف میزنه و نمیشنون میگن "پاردن می" بعدش اضافه کرد که چون "پارت" یعنی اینکه یک چیزی رو مثلن نصف کنی و قسمت کنی و اینها. برای همین هم وقتی آدمها میگن "پاردن می" یعنی من حرفتو نصفه شنیدم! :) :)

عاشق اون منطق و زبان شناسیتم من جوجه
تازگیها دو تا اصطلاح رو به طرز چشمگیری زیاد به کار میبره: باحال و مثلن! !

همشاگردی سلام همشاگردی سلام

2011-10-03T18:36:00.004-05:00

یک- مدتیه که میخوام بیام و بگم که "آغار سال نو با شادی و سرور" شد و رکسی خانوم هم شد کلاس اول
این عکس هم مدرکش

دو-از سینما اومدیم بیرون بعد از دیدن لایون کینگ سه بعدی. رکسانا هنور داشت هق هق گریه میکرد برای سیمپا که باباش مرده شده بود توی فیلم. هر چی صحنه های خنده دار فیلم رو بهش یادآوری کردم و پایان خوشش رو فایده ای نداشت. آخرش گفتم نگران نباش توی فیلم دومیش باباش خوب میشه و برمیگرده. رو کردم به بچه ها که باهم بودیم (متوسط سنی سی سال بیشتر از رکسانا - دوزاری ها از دم کج) که تایید بگیرم. حواسشون نبود. خیلی جدی و محکم قضیه رو انکار کردن. چی؟ زنده میشه؟ نه بابا برای چی زنده بشه! مرده دیگه! چی داری میگی؟ ... آخرش ولی با شعار جادویی آکونا ماتاتا قضیه به خیر و خوشی تموم شد

سه- یک زمانی دوره دوره ی هولاهوپ بود. بعدش شد هفت کثیف. حالا دوره دوره ی بازی حافظه است. رسمن سوسکم میکنه!

بفرمایین تمشک

2011-09-24T08:10:00.003-05:00

O for Originality

2011-09-14T22:17:00.005-05:00

کلاس اولی شده. :) باورم نمیشه. با هم رفته بودیم بارنز اند نوبلز داشت برام با هیجان تعریف میکرد که شعر مدرسه شون

چیه. کودکستانی ها میگن: R is for Respect

کلاس اولیها میگن: O for Originality

کلاس دومیها میگن: C for Courage

و ...

ازش میپرسم اوریجینالیتی یعنی چی؟ میگه یعنی جاست بی یورسلف. میگم خوب یعنی چی همه خودشونن که. میگه مثلن اگه دوستت یک کتابی داره که تو دوست داشتی داشته باشی ولی نداری ایتس اوکی ... جاست بی یورسلف ... یو آر اوکی.

اون وقت یک وقتهایی که مثل امشب بدخواب شده بود و هی بداخلاقی میکرد و گریه میکرد میمونم که این فیلسوف کوچولوی اوریجینال من بالاخره آدم بزرگه یا آدم کوچولو؟

از کشفیات یک عدد رکسانای 6 ساله

2011-09-06T22:27:00.002-05:00

داشتیم رانندگی میکردیم به طرف کلمبوس. یک دفعه بوی شدید یک راسو اومد که قارت و قارت داشت از خودش دفاع میکرد. حالا دفاع نکن کی دفاع کن! :) امیر گفت وای پیف پیف چه بوی بدی اومد. رکسانا گفت وقتی بوی بد میاد باید حواستو پرت کنی و به یک چیز دیگه فکر کنی. مثل من که الان اصلن به راسو فکر نمیکنم. امیر گفت اینو از کجا یاد گرفتی؟ رکسانا هم گفت از هیچ جا خودم میدونم. مثلن وقتی جیش داری ولی هیچ جایی دستشویی نیست یو شود جاست فورگت اباوت ایت!

من ترانه 15 سال دارم :)

2011-07-28T07:40:00.002-05:00

میگم رکسانا کفشم داره پامو میزنه.

میگه آها من میدونم برای چی! چون تولدت داره نزدیک میشه.

میگم چه ربطی داره به تولدم؟

میگه خوب سایزت داره بزرگتر میشه دیگه!

توضیح: ندارد! واضح است. :) همون جریان پله ای رشد کردن و اینکه روز تولدت یک دفعه از ۵ میشدی ۶ و اینها. بچه ام دیجیتاله کلن با آنالوگ حال نمیکنه!

مشاهده: بعدش همینطوری داشتم به موضوع فکر میکردم و یک دفعه متوجه شدم که ای داد و بیداد سنم داره میشه اندازه ی سایز کفشم!

کودکی شش ساله بودم نرم و نازک چست و چابک

2011-07-20T17:06:00.002-05:00

۱- بیژن و شین-چن برقشون رفته بود برای یک هفته. گازشون رو هم نمیتونستن روشن کنن. سه تا عصر اومدن خونه ی ما که غذاهای فریزری شون رو منتقل کنن و آب جوش و چای تو فلاکس بریزن ببرن. رکسانا یک سری سوال براش مطرح شد که راست و حسینی گذاشت کف دستشون: چرا شما هر روز میاین اینجا؟ چرا با هم عروسی نمیکنین؟ بعدش که بیژن گفت ما با هم عروسی کردیم هم با یک نگاه عاقل اندر سفیه بهشون نگاه کرد که یعنی مثلن بچه گیر آوردین ما رو؟ و گفت اگر عروسی کردین پس چرا بیبی ندارین؟ خدا رو شکر که برقشون اومد ... یعنی با این وضعی که سوالهای رکسانا داشت پیش میرفت ...

۲- سه تایی نشستیم توی کایاک. رکسانا وسط و من و امیر هم دو سر. رکسانا وحشت کرده بود ... از آب و از اینکه میدید ما هنوز بلد نبودیم پارو بزنیم و داریم هی با پاروها کلنجار میریم و قایقمون هم هی داره میچرخه و جریان آب ما رو با خودش میبره جلو. شروع کرد به اعتراض که برگردیم و اصلن این چه فکر بدی بود که اومدیم توی آب و زودی برگردیم بریم توی خشکی و از این حرفها. دید من وامیر شدیدن درگیر هدایت قایق و اینهاییم شروع کرد خودش خودش رو آروم کردن:

Roxana don't panick OK? it's going to be OK. Just calm down ... It's going to be fine. We will be fine. OK guys let's not do it OK? Let's all just calm down and go back ?

اگر اونقدر هول نشده بودم و درگیر راست کردن قایق و جهت دادن بهش نبودم جا داشت که بپرم بغلش کنم و کلی بوسش کنم. ولی واقعن اون موقع نمیشد. بعدش از خجالتش در اومدم. :)

The only two cases when you forget yourself

2011-07-07T08:58:00.002-05:00

سلین دوست ترکش برای روز تولدش یک کارت درست کرده روش نوشته
I will never forget you Selin
From Selin
رکسانا به من نشونش میده و با هم میگیم که آره اشتباه نوشته منظورش این بوده که بگه رکسانا. اگرنه که آدم هیچ وقت خودش رو یادش نمیره چون همیشه با خودشه! رکسانا یک کمی فکر میکنه و به این نتیجه ی فیلسوفانه میرسه که: آره آدم خوش رو یادش نمیره فقط وقتی یادش میره که:
You are dead or you get cut into two halves!

مامان لیلا هم رفت تو فکر و با خودش به این نتیجه ی فیلسوفانه رسید که ای کاش این طوری بود ولی نیست ... میشه دو نصفه ات هم به هم وصل باشه هنوز و خودت رو فراموش کرده باشی !! ... تکبیر!

When you have something to say ... but do not quite know how to put it

2011-07-07T08:49:00.002-05:00

- Excuse me teacher, I have a question!
- Yes, Roxana?
- My mommy is going on a vacation!
- OK. but this is not a question Roxana!

ازش پرسیدم بعدش چی شد؟ گفت هیچی دیگه همین!

غرل (کاملن بیربط و فقط یک کمی نوستالژی - از یک کارتونی که من و لاله میدیدم در دوران بچگی): بهتره بگیم اون خرسی رفته برای مرخصی!

لباس خواب با طرح اخبار!

2011-06-14T09:07:00.005-05:00

رکسانا به نظرت برای امیر چی بخریم برای روز پدر؟

- فکر کنم لباس خواب. چون یکی داره فقط که همه اش همون رو میپوشه که آبیه خیلی هم کهنه شده!

- آره خوبه. چه شکلی باشه که دوست داشته باشه؟

- بیا یک لباس خواب بخریم که روش اخبار داشته باشه! چون امیر خیلی اخبار دوست داره همه اش اخبار نیگا میکنه!

چون همچین شلواری پیدا نکردیم مجبور شدیم براش شکلات بخریم. :) تازه خوبیش اینه که ما هم میتونیم از هدیه اش استفاده کنیم.

تولدت مبارک رکسانای گل گلی ۶ ساله ی من

2011-06-14T09:03:00.000-05:00

از عشق تو من مرغم ... باور نداری قدقد

2011-06-08T08:39:00.001-05:00

فکر میکردم دیگه میدونه ولی اشتباه میکردم. دیشب ازم میپرسه مامانی چیکنی که حیوونه و چیکنی که میخوریم رو هر کدوم رو چطوری اسپل میکنیم؟ بعدش که گفتم هر دو رو مثل هم مینویسیم کلی تعجب کرد. دلم نیومد بیشتر روشن کنم قضیه رو!

تولد تولد تولد تولد تولد تولد تولدت مبارک

2011-06-07T15:49:00.002-05:00

سری تولدهای ۶ سالگی رکسانا از هفته ی پیش شروع شده! اولیش توی

کودکستان صبح و دومیش امروز توی کودکستان بعد از ظهرش تو رومونا. سومیش تو پامپ ایت آپ (ترجمه ی تحت الفظی: بپر و بالا بنداز!) با حظور همکلاسیهای رومونا و دوستهای خانوادگی هم سن وسالش. آخریش هم روز تولدش که دیگه فکر کنم بهتره هیچ کاری نکنیم و یک کم استراحت کنیم و خدا رو شکر کنیم که رکسانا خانوم بالاخره ۶ سالش شد! دلیل اینکه چرا به سبک قصه های شاه و پریون هفت شب و هفت روز همه جا رو داریم آذین میبندیم و چراغونی میکنیم هم این هست که اولن کودکستانش دو قسمتیه تو دو تا جای مختلف. رومونا فردا تعطیل میشه و کودکستان صبحش هم هفته ی پیش تموم شد خوب در نتیجه تولد مدرسه اش که یک رسم واجب هست! زودتر از موعدش شد. تولدش در واقع هفته ی دیگه است سه شنبه که خوب اون هم برای جشن بپر و بالا بندازش روز مناسبی نیست. خلاصه که هی داریم کیک میخوریم و خوشحالی میکنیم. :) بالاخره این دوران پنج سال و نیمگی رکسانا داره به پایان میرسه. از پارسال دو روز بعد از تولد ۵ سالگیش داره میگه من پنج سال و نیممه! دیروز بالاخره قانعش کردم که بیشتر از پنج سال و نیمشه! امروز توی کودکستانش دیدم داره به دوستاش میگه که ۵ سال و ۱۱ ماهشه!

از مشاهدات یک رکسانا

2011-05-27T09:03:00.003-05:00

- مامانی میدونستی اگه آدما بخوان عکسشون روی پولها باشه باید دد(مرده) باشن؟

- میدونستی که پروانه ها مثل آدمها نیستن. وقتی بیبی پروانه به دنیا میاد مامانش فلایز اوی. (پرواز میکنه و میره). بیبی پروانه ایز آن هر اون. لیزاردها هم همینطورن

این هم جریان حدود ۱-۲ سال پیشه ولی امروز یادم افتاده بود. یک بار یکی از رکسانا پرسیده بود که بزرگ شدی میخوای چی کاره بشی. گفته بود مثل نسترن و رفیده بشم چون آدم بزرگن ولی مامانشون پیششونه. اون شاید اولین شغل مورد علاقه اش بود (شغل نسترن یا رفیده بودن) :) بعد از اون تصمیم گرفت که به قول خودش دکتر حیوونها بشه و الان هم دوست داره که هنرمند بشه.

هولاهوپ

2011-05-24T09:23:00.000-05:00

دوران دوران هولاهوپه .... :) یک چند وقتی بود که می اومدیم خونه و به صورت ماراتونی (اون هم ماراتون کامل نه نصفه!) هفت کثیف بازی میکردیم. حالا هولاهوپ. من که دیگه بلد نیستم ! یک زمانی برای خودم در این زمینه حرفی برای گفتن داشتم (به سبک گزارشگرای فوتبال) ! ولی رکسانا داره میشه اوستا. دیشب میگه مای بادی لاوز ایت! اولش داشت میشمرد که چقدر میتونه نگه داره و نیفته از کمرش. بعدش شروع کرد به اینکه کلن همه رو با هم بشمره. هی میومد با هیجان به من گزارش میداد که به چند رسیده. رسیده بود به چهارصد و خورده ای که دیگه خسته شد!

دلبر آن نیست که مویی و میانی دارد ... بنده طلعت آن باش که آنی دارد

2011-05-17T09:44:00.003-05:00

دیشب سر شام همین طوری داشتیم از کلاس و مدرسه و معلمش حرف میزدیم. گفتم میس کیپس (معلم کودکستانش) اصلاحم کرد که میس نه و میسیز چون که هازبند داره! باهش شوخی کردم و گفتم باشه میسیز رکسانا. خندید که نه من که هازبند ندارم. بعدش یک کمی که گذشت گفت من هازبند ندارم فقط بوی فرند دارم!!!! من و امیر هم با خونسردی هر چه تمامتر سعی کردیم با آرامش و بی تفاوتی ظاهری ته و توه این قضیه ی بوی فرند رو در بیاریم! خلاصه معلوم شد که "اوون" بوی فرند استیسی و رکسانا هر دو هست. توی کلاس صبحشونه ولی بعد از ظهر یک مدرسه ی دیگه میره. این که چرا اون اسمش بوی فرنده و بقیه ی پسرهای کلاس نه این هست که ااون خیلی سیلیه (ترجمه ی سلیس: هالو ! خل و چل دوست داشتنی)! و باهش بیشتر از بقیه بازی میکنن و فانی هم هست چون بلده الکی صدای بلند و خنده دار برپ (باد گلو!) دربیاره. یعنی خدایی اش این آخری رو که گفت دیدم معیار هم معیارهای قدیم!!!! چند روز پیش ازم پرسیده بود که اولین حرفی که زد چی بود و من هم جواب مشخصی براش نداشتم. شاید برای اینکه اینطوری نشد که یک دفعه خیلی واضح بیادبگه مثلن فلان کلمه رو. مدتها بود که همین طوری یک عالمه حرف میرد که بیشترش بی معنی بود بعدش اون وسطها هی بعضی کلمه های معنی دار هم میگفت. خلاصه که رکسانا جونم گفتم این رو برات بنویسم که اگه بعدن خواستی بدونی اولین عشقت کی بوده بهت بگم پسری با موهای بور و چشمای آبی به اسم اوون با صفت مشخصه ی تبحر فراوان در تقلید صداهای ناهنجار! ایشالله که تجربه های بعدی ات بهتر باشن چون خدایی اش این مهارتش رو حالا میتونه به صورت تفننی داشته باشه ولی ازش نون درنمیاد! یعنی خلاصه به نظر نمیاد که مرد زندگی باشه. :) :)

یک و یک و یک ... دو و دو دو .... سه و سه و سه ... از مدرسه تا مدرسه !

2011-05-16T16:55:00.004-05:00

چند وقتی بود که کلی به جمع کردن علاقمند شده بود. بعدش دیروز همینطوری گفتم دوست داری یادت بدم که عددهای بزرگتر رو هم بتونی با هم جمع کنی؟ خلاصه نشستیم عددها رو زیر هم نوشتیم و حمع کردیم و بعدش که دیدم داره حسابی ذوق میکنه از اینکه به قول خودش تاوزند و هاندرد و اینها رو هم داره با هم جمع میزنه رفتیم سراغ ده بر یک! کلی خوشش اومد و حالا همین طوری از دیروز هر کاغذی که پیدا میکنه شروع میکنه روش واسه خودش عددهای بزرگ بزرگ مینویسه و با هم حمع میزنه. بنویسم که یادم بمونه : من اصلن زورش نکردم و خودش کلی علاقه نشون داد! چون که نمیخوام از اون مدلی ها بشیم که تو تابستون بچه رو مجبور میکردن کتابهای درسی سال بعد رو بخونن! :) :) البته بگذریم از اینکه ای بابا چه تابستونی ؟ چه بهاری؟ امان از این زمستون شیکاگو که نمیره پی کارش. گلهامون همه بیچاره ها گیج و ویج شدن! هفته پیش شد هوای مرداد خودمون و الان دوباره شده آبان! بهار؟ آره بهار هم شد! یکی دو ساعتی یک ماه پیش و بعدش هم یک یک ربع بیست دقیقه ای سه هفته بعدش ...
حالا بعدن میام یک عکس هم میگذارم که یادمون بمونه جوجو ی من چطوری عددهای چهار رقمی رو با هم جمع میکنه و مثل قرقی ده بر یک هم میکنه و اون وقت نتیجه ی محاسباتش میشه پنج و شیش های چپه! :) جوجو عادت کرده که وقتی داره یک چیزی مینویسه هی میاد میپرسه مامانی فایو این وریه یا اون وریه؟ دی این وریه یا اون وریه! راست میگه خوب بچه ام هر کدومشون یک وری ان خوب نمیشد همه شون یک طرف باشن آخه؟

2011-05-08T22:00:00.003-05:00

پرتره ی من توسط رکسانا ... هدیه ی روز مادر. :)

PIX

2011-04-26T20:41:00.002-05:00

Ready for Kindergarten

Roxana & Stacy

یکشنبه ی خود را چگونه گذراندید؟

2011-04-25T09:33:00.002-05:00

با رکسی رفتیم باغ وحش لینکون پارک. یک نقشه گرفتیم و رکسانا با هیجان از روی نقشه مقصد بعدی رو تایین میکرد. از تمااااااااااااااااااام حیوونها (به جز پنگوین که پیداش نکردیم ) دیدن کردیم و تقریبن تمام توضیحات مربوط به هر حیوونی رو هم خوندیم. رکسانا خیلی وقتها اطلاعات خودش رو هم در مورد حیوون مربوطه اضافه میکرد. مثلن اینکه: مامانی میدونستی که بعضی از حیوونها ناکترنال هستند؟
هر حیوونی که خواب بود رکسانا فوری میگفت که شاید این ناکترناله. :) یک اوضاع قاراشمیشی بود دیروز که نگو! جغد و خفاشها که مثلن قرار بود (طبق اطلاعات من و رکسانا) خواب باشن بیدار بیدار بودن و شیر و ببر و یوزپلنگ خواب بودن! دیگه در حالی که از خستگی نای راه رفتن نداشتیم اومدیم بیرون و داشتیم میرفتیم طرف ماشین که رکسانا گفت زرافه و کرگردن رو ندیدیم. خلاصه دیدیم که خدایی اش خیلی بده که خفاش و مارمولک رو دیده باشیم و زرافه رو با اون گردنش ندیده بریم خونه! این بود که دوباره برگشتیم تو و رفتیم زرافه خانوم رو هم دیدیم. به این نتیجه رسیدم که آزاده دوست لاله واقعن راست میگفت ... زرافه خیلیییییییییی گردنش درازه! :) حیوون مورد علاقه ی من و رکسانا در حال حاضر و تا اطلاع ثانوی فلامینگو و زرافه است

ناکترنال: شب بیدار
غرل: من کرم شبتابم - شبها من می تابم - روزها رو می خوابم - شب نیمی از دنیاست - دنیای شب زیباست - شب نیمی از زندگانی است - شب خود همه داستانی است - شب قصه ها غصه ها شب رازها دارد - آوازها پروازها دارد ...

"Playing Piano OR Hitting Piano" this is the question!

2011-04-20T10:33:00.000-05:00

- مامان چرا لاک بدون رنگ میزنی؟ آها میدونم چرا. چون میخواهی کسی نفهمه که لاک زدی! :)

- یعنی توی اون کنسرته کی پیانو "بازی میکنه" ؟

مدتی این مثنوی تاخیر شد ...

2011-04-14T10:22:00.006-05:00

انقدر نیومدم بنویسم که بعد از یه مدت هم که خواستم بیام هی داشتم فکر میکردم که ای بابا حالا بعد از این همه مدت باید خیلی پستم جالب باشه ! بعد چون پست "خیلی جالبی" در چنته نداشتم باز یک مدت دیگه هم نیومدم! خلاصه که این طوری شد که غیبت صغری وصل شد به کبری! بعدش گفتم از قدیم گفتن که به روز کردن وبلاگ با یک پست خیلی معمولی توسط والد چه بسا از به روز نکردنش بهتره. این شد که اومدم یک سری اهم اخبار رو بگم و بعدن از خونه عکس هم ضمیمه اش کنم.

۱- نوروز ۱۳۹۰ همه تون مبارک باشه و ایشالله که سال خیلی خیلی خوبی باشه.

۲- این سومین سالی بود که فخری ماهی قرمز سفره ی هفت سینمون بود البته باید این نکته رو بگم که قرمز شروع کرد ولی الان نارنجی خیلی کمرنگه ... گولمون زد دیگه. از اونجایی که دانشمندان گفتن تا سه نشه بازی نشه ما هم امسال رفتیم و برای عیدی اش یک آکواریوم کوچولو خریدیم دونبش و حیاط دار. بعدش دو تا از دوستامون ندا و احسان که خیلی تحت تاثیر مهارت ما در زمینه ی "زنده نگه داشتن یک ماهی گلی به مدت بیش از ۲ هفته" قرار گرفته بودن دو تا ماهی سفره ی خودشون رو هم آوردن که ما بشیم مادر و پدر و خواهر ناتنی شون. ما هم با کمال میل قبول کردیم و خوشحال که حالا فخری هم همبازی داره. ولی متاسفانه عمرشون به دنیا نبود و در فاصله ی دو روز از هم روی پوستشون دونه های سفید سفید (آبله ماهیون) دراومد و جان به جان آفرین تسلیم کردن. ما موندیم و فخری و حوضش.

۳- رکسانا توی یک هفته ای که اردوی بهاری توی مدرسه اش بود بازی اونو یا همون هفت کثیف خودمون رو از دوستهاش یاد گرفته و حالا هر شب چند دست با من و چند دست هم با امیر اونو بازی میکنه. من یاد تابستونهای خیلی خیلی سال پیش میفتم که با لاله ساعتها میشستیم و بازی میکردیم. بعدش یادمه که یک وقتی میشد که هیچ کدوممون کارتی که بتونیم بندازیم وسط رو نداشتیم و هی پاس میکردیم. بعدش میگفتیم دوران پاس پاسی شده. خلاصه که تاریخ داره تکرار میشه.

۴- فعلن دوباره برگردین به شماره ی ۱ تا بعد. الان باید برم ولی حتمن برمیگردم. :)

۵- هی توی فکر بود که بیام برای شماره ی ۵ بگم که تمام لاله و سنبل و نرگسهایی که پارسال از سر سفره مون برداشتیم و کاشتیمشون توی باغچه ی جلوی خونه مون سبز شدن ولی هنوز گل ندادن .... که صبح پاشدم دیدم همه جا از برف سفید شده. درست دارین میخونین به گیرنده های خودتون دست نزنین. بله میدونم اینجا هم به خدا داره اردیبهشت میشه ... ولی از اون اردیبهشتهایی که باید گفت "نخوری بهش"!!! ما که خوردیم بهش! ایشالله شما نخورین. زمستون اینجا خیلی روش زیاده. وقتی میاد دیگه اصلن نمی خواد بره. وقتی که بهار فک و فامیلشو جمع میکنه و به زور زمستون رو بیرونش میکنن بالاخره بعد از کلی ادا و اطوار لخ لخ کنان راه میفته که بره. ولی از حرصش هی برمی گرده تف میندازه رو صورت بهار خانوم! این برف هم یکی از همون تف ها بود. خیلی بی تربیته!

Do you like green eggs and ham?

2011-03-03T09:14:00.003-06:00

دیروز تولد دکتر سوس بوذ. دکتر سوس یک نویسنده ی کتاب بچه ها بوده که کتابهاش خیلی محبوبن. داستانهاش ساده و بامزه و پر از جونورهای رنگ و وارنگ و عجیب و بامزه است. یک داستانش که کارتونش هم خیلی قشنگه داستان "هورتون صدای هو میشنوه" هست. داستان یک فیله به اسم هورتون که یک روز از یک گل قاصدک یک صدایی میشنوه و متوجه میشه که توی یکی از پرهای قاصدک یک شهره به اسم هو آباد! و اهالی شهر هم یک موجوداتی هستن به اسم هو. شهردار شهر خیلی تصادفی متوجه هورتون میشه. این دو تا همدیگه رو نمیدیدن ولی میتونستن با هم حرف بزنن. شهردار شهر از طریق یک محقق شهرشون فهمیده بود که اگر قاصدکی که روش هستن روی یک جای ثابت مثل نوک قله ی یک کوه نگذارن شهر و اهالی اش همه نابود میشن. خلاصه داستان دوستی این دوتاست هورتون و شهردار و اینکه هیچ کس دیگه ای نه دوستهای هورتون و نه اهالی هوآباد حرفشون رو باور نمیکردن. هورتون با وجود اینکه هیچ کس دیگه ای جرفشو باور نمیکرده در مورد وجود شهر هوآباد و خطری که شهر رو تهدید میکنه پای جرفش میمونه. خلاصه داستان به خیر و خوشی تموم میشه. دیروز توی کودکستان رکسانا تولد دکتر سوس رو جشن گرفته بودن. خیلی خوشم اومد یکی از اینکه کلن بزرگداشت آدمهای مهم رو روز تولدشون برگزار میکنن نه سالروز مرگشون. زندگی یک آدم رو جشن میگیرن و خوشحالن که اون آدم به دنیا اومده و یک سری کارهای جالب و مهم و خوب کرده به حای اینکه بشینن گریه کنن که آخ فلانی پونصد سال پیش در چنین روزی مرد حالا چی کار کنیم اوهو اوهو اوهو! و دیگه اینکه خوب خیلی جالبه که توی کلاست روز تولد نویسنده ی کتابهای مورد علاقه ات رو جشن بگیری. ما هم خیلی جشن میگرفتیم و شرشره از در و دیوار مدرسه مون آویزون میکردیم کلن ولی خدایی اش هیچ کدومش تولد کسی که یک داستان یا یک شعر یا یک نقاشی که ما رو از ته دل بخندونه نبود. مثلن چه خوب میشه اگه یک روز توی دبستان یا راهنمایی بگن امروز روز تولد مثلن نویسنده ی کتاب های قصه های مجید هست و در موردش حرف بزنن و یا هر کس دیگه ای که بچه ها بفهمنش نه اینکه فقط حرفهاشو حفظ کرده باشن برای امتخان دینی!

این بود انشای من. تکبیر!!

درخت تو گر بار دانش بگیرد به زیر آوری چرخ نیلوفری را

2011-02-01T19:43:00.002-06:00

داشتم لیفش میزدم. یک دفعه نمیدونم چطوری شد که جو خیلی علمی فرهنگی شد! با یک قیافه ی بامزه ای که اصلن نمیدونم چطوری توصیفش کنم (یک لبخند فیلسوفانه که انگار همه ی این وقایع عجیب دور و برش براش خنده دار هم هست درضمن عجیبی!) شروع کرد کلی سوالهای مختلف:

اصلن چرا وقتی شیر رو باز میکنیم این آبها میان؟ از کجا میان؟

چطوری وقتی چراغ رو روشن میکنیم روشن میشه همه جا؟

چطوری گفتی خون به همه جای بدن غذا میده؟ مثلن به انگشت؟ مگه انگشتها دهن دارن؟

مثلن به موها هم غذا میده؟

اصلن چطوری آدمها حرف میتونن بزنن؟

اصلن آدمها از کجا میان؟ چطوری میرن تو دل مامانشون؟

در راستای به زیر آوردن هر چه تمامتر چرخ نیلوفری تصمیم داریم با هم بریم کتابفروشی بارنز اند نوبلز و یک سری کتاب علمی عکس دار و به زبان ساده به اضافه ی یک فنجون قهوه و یک شیر شکلات داغ بگیریم و بشینیم توی قسمت بچه هاش کنار اون تامس قطار با هم و هی نوشیدنی مون رو قلپ قلپ بخوریم و ببینیم که اصولن : از کجا آمده ایم و آمدنمون بهر چه بوده!

من يار مهربانم دانا و خوش زبانم. گويم سخن فراوان با آنكه بي زبانم

2011-02-01T19:25:00.009-06:00

نام کتاب: گل عاقبت به خیر!

نویسنده و ویرایشگر: رکسانا

صحافی و صفحه آرایی: رکسانا

مترجم: مامان جمیله

تیراژ: یک

چاپ اول: بهمن ماه یک هزار و سیصد و هشتاد و نه هجری شمسی

گروه سنی: الف تا ی

برگردان به زبان فارسی به قلم مامان جمیله:

یکی بود یکی نبود
روزی و روزگاری یک گل بود .
گل آب می خواست
آب نبود گل تشنه، داشت می مرد
که برکه آبی را یافت و دیگر نمرد.

شاعر میگه: هر چی ما میریم بیشتر و بیشتر ... من دوست دارم بیشتر و بیشتر

2011-01-23T10:37:00.003-06:00

- من رو بیشتر دوست داری یا پیتزا؟

- تو رو

- من رو بیشتر دوست داری یا ماکارونی؟

- تو رو

- من و بیشتر دوست داری یا ژیمناستیک؟

- تو رو هم ژیمناستیک رو

... (بعد از دیدن قیافه ی من)

- تو رو هم ژیمناستیک رو ولی تو رو یک کمی بیشتر

یعنی اون یک کمی بیشترشه که منو کشته! :)

بعبعی میگه: بع بع! دنبه داری ؟ نع نع

2011-01-20T09:43:00.000-06:00

سلین دوست ترکش خونه مون بود و داشتن در مورد چادر اسباب بازیشون با هم حرف میزدن. سلین داشت میگفت سنتا براش هدیه آورده. بعدش خیلی عادی با هم گفتن که میدونی که سنتا واقعی نیست؟ و هر دوشون خیلی عادی تایید کردن حرف هم رو. از رکسانا پرسیدم از کجا میدونی گفت میس کیپس بهمون گفته.

تا چند وقت پیش فکر میکرد دو جور ماهی وجود داره. اونهایی که چشم دارن (مثل فخری ماهی مون) و اونهایی که میخوریمشون. هر وقت از جلوی قسمت ماهی های اوکتون مارکت رد میشدیم میگفت اینها از اون ماهی هایی ان که چشم ندارن. فکر کنم یک بار هم چند مدل چشم دارش هم تو یخچال مغازه دید و یک کم دچار تضاد اطلاعات شد! چند روز پیش که از جلوی بخش ماهی ها رد شدیم یک چیزی گفت که فکر کردم فهمیده حریان چیه. الان هر چی فکر میکنم یادم نمیاد. یک چیزی تو مایه های مامانی میدونستی که این ماهی ها همون ماهی هان؟

من یادم نیست کی و چطوری با این واقعیت مواجه شدم؟ فکرش رو بکنین خیلی وحشتناکه که ۵-۶ سال هی برای ماهی ها و بعبعی ها شعر بخونین و ازشون کارتون ببینین و کتاب بخونین و بعدش یک روز بفهمین که هر روز دارین میخورینشون!

اگر بدانی که آن برادران لومیر در آن اتاق تاریک با ما چه کردن (با لهجه ی ترکی بخوننین بی زحمت)

2011-01-13T19:58:00.005-06:00

کارتون شاهدخت و قورباغه رو که با رکسانا دیدیم من بیشتر از رکسانا خوشم اومد. یک سری نکات خیلی باحال توش بود که من خیلی دوست داشتم. مثلن اینکه قهرمان داستان سیاه پوست بود و اصلن هم پولدار و لوس و بی مسولیت نبود! کاملن برعکس از یک خانواده ی فقیر ولی با اخلاق و مرام بود که کلی هم زحمتکش بودن و خود دختره هم یک رویا داشت برای آینده اش و در راهش داشت حسابی کار میکرد و پولهاشو جمع میکرد و روی پای خودش هم بود. رویاش هم این نبود که یک پرنس عاشقش بشه! این بود که یک رستوران درست کنه. :) شاهزاده ی داستان یک پسر از خود راضی پولدار و تنبل بود که کم کم یاد میگیره کار عار نیست و کلی از نظر اخلاقی پیشرفت میکنه. :) خلاصه من خیلی خوشم اومد ولی رکسانا زیاد حال نکرد چون بیشتر مدت داستان قهرمانهای اصلی به شکل قورباغه بودن. :) فیلم چطوری اژدهاتو میتونی اهلی کنی رو هر سه تاییمون خیلی دوست داشتیم.

این کارتون جدید (داستان راپونزل مو بلند) رو هم من و رکسانا رفتیم وهر دوتاییمون دوستش داشتیم. نکات اخلاقی اش خیلی کمتر بود و قطامه اش بیشتر( منظور از قطامه در اینجا همون پرنسس هست) ... ولی خوب بعضی وقتها حال میده که بشینی و محصولات فیل رو بخوری و توی دنیای فانتزی غرق بشی که کاریه که ما یکشنبه شب کردیم ... البته به جز قسمت فیلش!

توضیح عنوان: اولین تجربه ی مظفرالدین شاه از سینما (به ادعای فیلم ناصرالدین شاه اکتور سینما)

از افتادن دوزاری ها ... مال من و مال رکسانا

2011-01-09T10:43:00.003-06:00

چند روز پیش ازم پرسید که تولدم کی هست و من هم گفتم هیجده آگوست. بعدش دو روز پیش همینطور داشت سوالهای مختلف میکرد و بعدش پرسید راستی مامانی تو کی از تو دل مامانت دواومدی؟ گفتم هیجده آگوست. بعدش با هیجان و خوشحالی از کشف جدیدش گفت ااووووووه مثل روز تولدت! :) :)

در همین زمینه:

ازم سال تولدم رو پرسید و گفتم ناینتین سونتی فور. با نگاه عاقل اندر سفیه بهم نیگا کرد و گفت نه مامانی ییرش چیه؟ مثل تو تاوزند ... تو تازند اند وان و اینها ... اینطوری یعنی! :) یعنی کلن سال قبل از دو هزار رو نمیتونست تصور کنه! اونجا بود که دوزاری ام افتاد که ای بابا من جدی جدی مال یک قرن پیشم!

هنر برتر از گوهر آمد پدید

2011-01-03T12:23:00.002-06:00

چند روز بعد از اونکه تصمیم گرفته بود تو روزهای هفته دامپزشک باشه و آخر هفته ها هنرمند یک روزی که نشسته بود و داشت نقاشی میکرد یک دفعه گفت که مامان من دیگه نمیخوام دکتر حیوونها باشم میخوام فقط آرتیست بشم. گفتم باشه خیلی خوبه. بعدش گفت ولی خوب بعد میس کیپس (معلم کودکستانش) و دوستهام نمیتونن منو پیدا کنن وقتی بزرگ بشم. گفتم یعنی چی؟ گفت آخه وقتی استار آف د ویک بودم گفتم من میخوام دکتر حیوونها بشم بعدش وقتی بزرگ بشم میس کیپس و دوستهام فکر میکنن من دکتر حیوونها شدم و نمیدونن من کجام! گفتم نه نگران نباش اسمت رو توی کامپیوتر پیدا میکنن و میفهمن که آرتیست شدی و میان پیدات میکنن. :)

دیروز عصری نشسته بود برای خودش تلوزیون نگاه میکرد و من هم توی آشپزخونه بودم. با هیجان صدام کرده که بیا این رو ببین. رفتم دیدم یک تبلیغی است از یک مرکز آموزشی نقاشی. گفت ببین مامان اینها آرتیست اند. اینو من میگفتم میخوام بشم. ولی گفته باید ایتین یرز اولد باشی که بتونی بری اینجا. :) از اون موقعهایی بود که یک دفعه احساس کردم بیبی ام چقدر بزرگ شده.

از علاقمندیهای یک رکسانای پنج سال و نیمه ... برای ثبت در تاریخ

2010-12-22T16:42:00.001-06:00

بوی روزنامه : این رو همین امروز به من گفت!
اینکه با هم کیک یا دسر دیگه درست کنیم.
همه با هم هری پاتر ببینیم.
چند تا کاغذ رو برداره و کنارشون رو سوراخ کنه و نخ از توش رد کنه و به قول خودش کتاب درست کنه. بعدش توی هر صفحه اش نقاشی کنه و یک چیزهایی بنویسه.
کاردستی (هر کاری با قیچی و چسب) و نقاشی
وقتی تو ماشینیم با هم خونه هایی که برای کریسمس تزیین کردن رو بشمریم.
وقتی میریم هوم دیپو یک هات داگ بخوره.
یک عالمه پاکت یا نایلون برداره و توش برای یک سری بچه های خیالی جایزه درست کنه. مثلن نفری یک تیکه کاغذ بریده شده و یک مداد شمعی و یک تیکه نخ!

از مشاهدات یک رکسانا

2010-12-21T09:01:00.000-06:00

رکسانا: مامانی میدونستی که همه ی "پوست قهوه ای های پسر" راک استار هستن؟
من: همه شون؟ خوب مثلن باراک اوباما که راک استار نیست.
رکسانا: اونهایی که تو تلوزیون هستن نه. بقیه شون!
...
رکسانا: همه ی "ایندیا ها" سفید قهوه ای هستن.
من: سفید قهوه ای؟
رکسانا: آره دیگه سفید و قهوه ای با هم. مثل کرم.

توضیحات:
پوست قهوه ای های پسر: مردان سیاه پوست
ایندیاها: مردمان اهل دیار هندوستان

برف ... فخری ... سنتا

2010-12-18T08:48:00.006-06:00

برف و رکسی

برف و سنتای بداخلاق

رکسانا و فخری. این فخری خانوم که ماهی قرمز(متمایل به نارنجی) عید هشتاد و هشت سفره ی هفت سین ما بود تا الان دو تا نوروز رو جواب داده. برنامه مون اینه که اگر به نوروز نود هم رسید توی کتاب رکوردهای اینس ثبتش کنیم. رکسانا و امیر مامان باباشن و مسول غذا و آبش.

2010-12-14T11:56:00.000-06:00

چند هفته ی قبل براش گفته بودم که رییسم رفته هند داماد بشه و بیاد! چند روز پیش تو ماشین بودیم و بدون اینکه دوباره در اون مورد حرفی زده باشیم یک دفعه گفت مامانی کاشکی وقتی رییست رفته بود عروسی کنه تو رییس میشدی! :) دیدم راست میگه بچه چرا به فکر خودم نرسیده بود. :) :) وقتی گفتم خوب نمیشه یک کمی فکر کرد و گفت کاشکی میشد دو تا رییس باشه.

رکسانا بی دندون دوباره افتاد تو قندون

2010-11-30T20:08:00.002-06:00

برای تعطیلات شکرگذاری رفتیم کلمبوس زادگاه رکسانا و اونجا دومین دندون لقش هم افتاد. این بار در حالی که داشت آلو میخورد. دندونش روگذاشتیم لای دستمال کاغذی و آوردیمش خونه.

رکسانا بی دندون افتاد تو قندون

2010-11-18T21:53:00.002-06:00

میگم حالا که امشب افتادم به آپدیت کردن وبلاگ آخرین خبر رو هم بیام آنلاین گزارش مصور بدم ... رکسانا ده دقیقه ی پیش اولین دندونش افتاد! تو حموم داشت جیغ و ویغ میکرد و چونه میزد که موهاشو نشورم که یک دفعه دیدم دندونش نیست!

زرد ... طلایی ... قهوه ای ...

2010-11-18T20:23:00.003-06:00

درخت روبروی خونه مون + رکسانا + خونه های همسایه روبرویی ها + قسمتی از خیابون "پاتریک رو بکش"

مافین کوچک یزدی !

2010-11-18T20:17:00.003-06:00

چند ماه پیش من و رکسانا با هم مافین درست کردیم. دستورش همون دستور کیک کوچک یزدی خودمون بود. ولی از بس ماشالله حواسامون پرته که یادمون رفت روغن توش بریزیم. خلاصه جای شما حسابی پر مافینها خیلی چیزهای بدی از آب دراومدن. بعد از اون هر وقت به رکسانا میگفتم بیا با هم مافین درست کنیم نمیومد و میگفت میترسم یادمون بره روغن توش بریزیم! خلاصه امروز بعد از مدتها رکسانا تونست بر ترسش !!! غلبه کنه و هر دو تاییمون حسابی حواسامون رو جمع کردیم و دل دادیم به کار مافین درست کردن و جای شما خالی خیلی هم خوشمزه شده. این هم عکس:

Star of the week ... Roxana

2010-11-14T17:31:00.002-06:00

هر هفته توی کودکستانش یکی از بچه ها یا معلمها (بر اساس قرعه کشی) میشه ستاره ی هفته. رکسانا خیلی منتظر نوبت خودش بود. بالاخره نوبتش شده. هفته ی دیگه رکسانا ستاره ی هفته هست. یک کاغذ بزرگ آورده خونه و با هم نشستیم درستش کردیم. باید عکسشو بچسبونه و عکس خانواده اش رو و یک سری از چیزهای مورد علاقه اش رو هم بنویسه. بعدش میره تو کلاسش و و برای همه در مورد خودش توضیح میده. مکان مورد علاقه اش رو نوشته دریاچه ی میشیگان. گفته میخواد دامپزشک بشه و حیوون مورد علاقه اش هم فلامینگو هست. رنگ مورد علاقه اش رو نوشته صورتی ولی هر روزی که ازش بپرسین یک جواب میده دیروز روز صورتی بود ظاهرن. آخرین سوال هم اینه که اگر یک آرزو بکنین اون چیه و رکسانا هم گفته صلح. :) تازه علامتش رو هم برای من توضیح داد که روی کاغذش بکشم براش. این آخری فکر کنم شدیدن کپی برداری از یکی از معلمهاست که احتمالن اولین بار ستاره ی هفته شده بوده. تا اون جایی که من فهمیدم همه ی ستاره های هفته آرزوشون یا صلح بوده یا خوشبختی با یک علامت لبخند و یا هر دو تا با هم. دیشب تو رستوران تا وقتی که منتظر بود غذاش حاضر بشه داشت نقاشی میکرد بهش گفتم چقدر قشنگ داری نقاشی میکنی گفت من که بهت گفتم میخوام بزرگ که شدم هنرمند بشم! گفتم تو که توی کاغذ ستاره ی هفته ات گفتی میخوای دکتر حیوونها بشی که! گفت ویکندها آرتیست میخوام بشم و بقیه روزها دکتر حیوونها. :) بد فکری هم نیست ها ...

دندون پایینیش لق شده. کلی هیجان زده است. لیست تمام بچه هایی که توی کلاسش دندوناشون لق شده یا افتاده رو هم خیلی دقیق برام شرح داده. استیسی (بیشتر روزها میگه بهترین دوستشه) دندون بالاییش لقه. تیکا و اورایلی هم هر کدوم یک دندونشون افتاده!

هالویین دو هزار و ده

2010-11-13T11:15:00.002-06:00

من برگشتم

2010-11-12T19:24:00.003-06:00

رکسانا قبل از رفتن به کودکستان

فعلن این رو داشته باشین تا بیام قصه ی غیب شدنمو براتون بگم شاید هم هیچی نگفتم و فقط از همون جایی که رفته بودم ادامه بدم! خوب بیخیالش شدم که بیام اینجا و شرح مصیبت بدم! همین یادم باشه از این روزها که گلهای لاله عباسی ام خیلی خیلی خوشگل شده بودن. آبشون میدادم و تخمهاشون رو جمع میکردم برای سال بعد (؟). میرفتم پنرا برد و بارنز اند نوبلز و قهوه میخوردم و جزوه های قدیمی ام رو مرور میکردم و تو خونه هم کارتون جودی آبوت و سریال کدبانوهای بیچاره میدیدم! :) گذشت آن زمان کان سان گذشت!

سفرنامه قسمت 2

2010-08-16T16:30:00.003-05:00

یک چهارشنبه صبح قشنگ و دلپذیر شال و مانتو (بر وزن شال و کلاه) کردیم و دسته جمعی رفتیم پیش یک آقایی که شنیده بودیم یک لباس شکلاتی رنگ داره. البته اون روز لباس شکلاتی رنگش رو نپوشیده بود ولی خوب ما میدونستیم که داره! اون آقاهه یک سری چیزها به عربی به دوستش که پهلوش نشسته بود از طرف خاله لاله گفت و دوستش هم یک چیزهایی از طرف عمو بابک جواب داد وخاله لاله هم هنوز حرف آقاهه تموم نشده بود گفت بله! (یعنی گل و اینهاش رو همه رو چیده بود و با آمادگی کامل اومده بود سر جلسه). خلاصه اشتباه دوست ملا عمر کاملن برطرف شد. بعدش اون آقاهه شروع کرد از ما پرسیدن که شما کی هستی و رکسانا کیه عروس میشه و چند تا بچه داری و خونه ات کجاست و خلاصه از این قبیل سوالات. رکسانا رو هم بغل کرد و بوسید و ازش پرسید چند سالته. رکسانا اومد در گوش من گفت که ریشهای آقاهه مثل ریشهای آقا بده است. شبش یک شب خیلی خاصی بود که به گفته ی نیوتون و بابام و بقیه ی اختر شناسان مشهور مشتری و ماه نزدیکترین فاصله شون رو از هم داشتن. به همین مناسبت ما یک عالمه رفتیم بالای یک کوهی و پیوند خاله لاله و عمو بابک رو با خوردن چلوکباب در رستوران شیان جشن گرفتیم. در ضمن بابا این شعر رو برای لاله و بابک خوند:

گفتم که خواجه کی به سر حجله میرود ... گفت آن زمان که مشتری و مه قران کنند.

دیگه راست و دروغش با حافظ!

فرداش که پنجشنبه بود من و امیر و رکسانا و لاله و بابک و مامان و بابا سوار قطار شدیم و رفتیم اردکان. توی راه بود که رکسانا تمام این چهار و نیم سالی که خاله لاله و عمو بابک رو ندیده بود رو چند ساعته جبران کرد یعنی یک طوری که اگر عمو بابک یک کمی بیشتر مو داشت روی سرش در پایان سفر همه اش سیخ شده بود رفته بود هوا! :) تمام سری کتابهای لولا و چارلی رو براش خوندن و یک عالمه بازیهای عجیب که اختراع خود رکسانا بود باهش کردن و کلی چیزهای دیگه که من تو جریانش نیستم چون من رفتم توی یک کوپه ی دیگه و از آرامش و مناظر بیرون کلی لذت بردم. آخ که چه حالی داد! بعدش رکسانا خوابش برد و لاله و بابک هم اومدن توی کوپه ی ما و رکسانا هم پیش یک خانوم مهربون کرمانی کوپه ی بغل خواب هفت پادشاه دید و ما هم برای خودمون کلی گپ زدیم و خوش گذروندیم. واقعن امیدوارم یک بار دیگه اون خانوم کرمانی رو ببینم و جبران کنم! یکی از بازیهای مورد علاقه ی رکسانا عدد بازی بود. بازی اش اختراع خودش بود و این طوری بود که اول رکسانا خانوم از ما میخواستن که یک عددی حدس بزنیم. بعدش هر کسی باید یک عددی حدس میزد و برنده کسی بود که رکسانا فکر میکرد در اون لحظه لیاقت برنده شدن رو داره! خیلی بازی فکری سختی بود وبرد و باختش هم به همون اندازه که به مساحت سوراخ اوزون مرتبط بود به مهارت و تجربه ی بازیگر هم ربط داشت. یک سرگرمی مورد علاقه دیگه اش هم خاله سواری بود که در واقع یعنی خاله لاله اش بغلش کنه ... جادو کردن عمو بابک هم که دیگه جای خودش رو داشت. یک وردی میخوند و عمو بابک در هر حالتی که بود فریز میشد. باید همین طور فریز میموند تا رکسانا دوباره ورد آنتی جادوشو بخونه و عمو بابک رو آزاد کنه. بعدش انقدر رکسانا به این بازی علاقمند شده بود و چپ و راست (مثلن حتی وسط غذا خورن) عمو بابک رو جادو کرد که عمو بابک یک راهی پیدا کرد که بتونه خودش جادو رو خنثی کنه و اون راه هم شکلات خوردن بود. یک کار دیگه هم که میکردیم این بود که من سه تا سوت میزدم و رکسانا و لاله با هیجان میگفتن سلام سیستر! جریان این طوری شروع شد که داشتم به لاله میگفتم که من به رکسانا گفته ام که خواهر من میتونه خواهر اون هم باشه چون رکسانا شاکی شده بود که چرا من خواهر دارم و اون نداره و لاله هم گفت آره بابا من سه سوت میتونم خواهرت بشم. تو اردکان رکسانا کارهایی کردن که به عمر پنج سالش (یا به قول خودش پنج سال و نیمه اش) نکرده بود. مثلن نشست ترک موتور عمو علی و انقدر هم بهش خوش گذشت که برگشتن هم با موتور برگشت. کلی با یلدا رفیق شد در حدی که ما که داشتیم دسته جمعی میرفتیم گردش حتی تحویلمون هم نگرفت و همینطور به بازی اش با یلدا ادامه داد. ادامه ی سفرنامه در قسمت بعدی ...

سفرنامه قسمت 1

2010-08-12T15:25:00.006-05:00

بسته آبنبات دست نخورده موند. رکسانا از لحظه ای که نشستیم تو هواپیما گوشی گذاشت توی گوشش و یک کارتون هم از صفحه مانیتور جلوش انتخاب کرد و شروع کرد به کارتون تماشا کردن. اصلن نفهمید کی هواپیما بلند شد از زمین. ما وسط نشسته بودیم روی اون قسمت چهار صندلیها. یک صندلی هم وسطمون خالی بود. رکسانا خانوم وسواسی/مقرراتی ما تا وقتی که جلوی خودش از مهماندار اجازه نگرفتیم که دراز بکشه دراز نکشید. قبل ار سوار شدن هم کلی با نگرانی هی به ما یادآوری میکرد که باید تلفونهامون رو خاموش کنیم. کلن نه گوشش درد گرفت و نه حوصله اش تو هواپیما سر رفت. بالاخره بعد از یک سفر طولانی یک آخر شب شنبه ی داغ و قشنگ رسیدیم تهران. مامان و بابا رو از پشت شیشه دیدیم. رکسانا رو گذاشتیم کنار شیشه و خودمون هی میرفتیم چک میکردیم که چمدونها اومده یا نه. شب رفتیم خونه های زهره و عمه که روبروی هم بود و خالی. امیر فردا صبحش رفت مشهد و ما موندیم که خاله لاله و عمو بابکمون رو مزدوج کنیم. فردا شبش رفتیم استقبالشون. وقتی خاله لاله داشت از پله ها میامد پایین رکسانا به من گفت این چقدر شبیه تو ا !! رکسانا و خاله لاله از همون توی فرودگاه با هم دوست شدن. هفته ی اول توی تهران داغ و شلوغ صرف مهمونی بازی با خانواده ی عمو بابک اینها و بیرون رفتن با خاله لاله و عمو بابک (تو این هفته هنوز داشتیم تصمیم میگرفتیم که به عمو بابک بگیم عمو بابک یا دایی بابک ... آخرهای هفته دیگه شدعمو بابک) شد. رکسانا کلی هم با عمو بابک و عمو شهریار و خاله فرناز و عمو کاوه و عمو آرین دختر خاله شد. یک شب که خونه شون بودیم با خرگوششون (پم پم) کلی بازی کرد. دوتا عصر با مامان بابا و عمو محمود رفتیم پارک قیطریه و رکسانا حسابی تو استخر توپ و زمین بازی اش بازی کرد. سه شنبه شب رفتیم خونه ی عمو بابک اینها. اونجا یک آقایی که قیافه اش میخورد از دوستهای ملا عمر باشه عمو بابک رو رسمن کرد عمو بابک رکسانا. راستی یادم رفت این رو بگم که اون دوست ملا عمر انقدر حواسش پرت بود که اول من که مامان لیلا باشم رو به عقد عمو بابک درآورد! ولی همون طوری که بعدن در قسمتهای بعدی سفرنامه خدمتتون عرض میکنم این اشتباه لپی زیاد به طول نینجامید. من و لاله کلن عادت داشتیم که مثلن دایی ام به من ایمیل بزنه و بگه خوب لاله جان حالت چطوره؟ امیر چطوره؟ هوای نیوزیلند چطوره؟؟؟؟ یا اینکه مثلن خانوم فلانی رو کنه به لاله و بگه خوب لیلا جان دیگه چطوری؟ معمولن هم به رومون نمی آریم و تو ذوق طرف نمیزنیم و خیلی عادی بحث رو ادامه میدیم! ولی دیگه از دوست ملا عمر انتظار اینو نداشتیم! نقاشی هایی که مشاهده میکنین کار رکسانا خانومه. دست راستی عکس شهریار و فرنازه و دست چپی هم عکس لاله و بابک. اگر دیده باشینشون میبینین که خدایی اش شبیه هستن به خودشون.

یک سینه سخن دارم هین شرح دهم یا نه

2010-08-02T12:39:00.006-05:00

خاطرات سفر رو دارم توی سرم مینویسم فعلن. عکسها توی یک سی دی مشهده هنوز. خودم شیکاگو ام از دیروز عصری. رکسانا و امیر مشهدن هنوز. لباسها و وسایلم هنوز پخش و پلان همه جا. سر کارم و جت لگ هم ندارم ولی همه ی همه ام هنوز اینجا با من سرکار نیست. عکسها که رسید خاطرات مصور میگذارم. باید وسایلم رو مرتب کنم امشب یک کمی خرید کنم علفهای باغچه ام رو بکنم دوش بگیرم بعدش سرم رو محکم چند بار اینور اونور تکون بدم ببینم که چی شد دقیقن؟ بعدش که عکسها رسید و خاطرات رو ثبت کردم و مرتبکاریهام رو هم کردم شاید کم کم بقیه ام هم با من اومد سرکار. :)

* عنوان متن: داشتم فکر میکردم که این حالت همه ام با من سرکار نبودن رو چطوری باید توصیف کنم این شعره همین طوری جسته گریخته یادم اومد مجبور شدم گوگلش کنم که اون تیکه هاش یادم بیاد. ربطش هم خیلی فلسفی نیست بیشترین شباهتم باهش همون قسمت کژ و مژ شدن و نیمی اینجا و نیمی اونجای فکرمه !

از خانه برون رفتم مستیم به پیش آمد ... در هر نظرش مضمر صد گلشن و کاشانه

چون کشتی بی لنگر کژ میشد و مژ میشد ... وز حسرت او مرده صد عاقل و فرزانه

گفتم ز کجایی تو تسخر زد و گفت ای جان ... نیمیم ز ترکستان نیمیم ز فرغانه

نیمیم ز آب و گل نیمیم ز جان و دل ... نیمیم لب دریا نیمی همه دردانه

2010-07-06T07:41:00.002-05:00

تا چند روز پیش تصمیم خیلی جدی داشت که با ما نیاد ایران. هر وقت حرف سفر میشد خیلی جدی به من میگفت مامانی من که بهت گفتم من نمیام ایران چون توی هواپیما گوشم درد میگیره هواپیما دوست ندارم! بالاخره قرار گذاشتیم که یک بسته آبنبات بخریم و تا هواپیما از زمین بلند شد شروع کنیم به آبنبات مکیدن تند و تند. حالا راضی شده که بیاد. دو روز مونده و دیگه "تقریبن" کاری نداریم ... باید چمدون ببندیم و یک عالمه از کارهای مونده مون رو تموم کنیم و خونه رو مرتب کنیم و یخچال و تمیز کنیم و هی چک کنیم چیزی جا نگذاریمو چمدونها رو وزن کنیم و آها ... یک بسته آبنبات هم بخریم. :) بعدش ایشالله دیگه توی هواپیما پاهامون رو دراز میکنیم و میگیم اوووووووووووو چقدر کار داشتیم این مدت! بعدش حتی شاید یک چرت هم خوابیدیم.

نقاشی رکسانا از من و خودش و امیر که توی فکرش بوده چون اون روزی که این نقاشی رو میکشیده امیر پیشش نبوده

2010-07-02T16:37:00.002-05:00

2010-06-18T10:09:00.002-05:00

چون پنج سالش شده میتونه سوار اتوبوس زردهای مدرسه بشه و بره فیلد تریپ با بقیه ی پنج ساله ها. امروز اولین تجربه ی فیلد تریپشه و دارن میرن سینما فیلم داستان اسباب بازی سه رو ببینن. کلی هیجان زده بود.

2010-06-14T13:06:00.003-05:00

رکسانا جونم تولدت مبارک

who can say where the road goes ... where the day flows ... only TIME

2010-06-11T08:51:00.005-05:00

فکر میکنه که دوشنبه که توی مهد کودک کیک و شمع برای تولدش میبریم میشه پنچ سالش و بعدش آخر هفته اش که تولد براش میگیریم میشه به قول خودش فایو اند ا هف. دیگه بیشتر سعی نکردم باهش بحث کنم. کلن الان یک شیش هفت ماهیه که میگه چهار سال و نیمشه. مفهوم پیوسته بودن (در مقابل گسسته بودن) تابع سن * هم از اون چیزهاییه که فکر کنم باید بگذارم خود به خود براش جا بیفته !! یک موقع هم دیدی با هفت جفت جوراب دیگه درست شد! در ضمن این "هف" خیلی هم مهمه ظاهرن! چند وقت پیش یک دختر کوچولوی چهار ساله داشت میومد خونه مون و رکسانا قبلش از من میپرسید که چهار سالشه یا چهار سال و نیم؟ بعدترش عمه غزاله ازش پرسیده بود که خوب شنیدم یک سارایی داره میاد خونه تون که همسنته. رکسانا هم خیلی خوشحال و با افتخار گفته بود که نه من بزرگترم ازش. اون چهار سالشه من چهار سال و نیممه!

* دانشمندا در این زمینه گفتن:

and who can say if your love grows as your heart chose ... only TIME

لی لی مال من ... لی لی مال تو

2010-06-04T11:54:00.003-05:00

ازش میپرسم رکسانا اون خانومه که دنبال سوفی اومده کیه؟ خاله شه؟ میگه نه مامانشه. میگم مامانش که میس سیسیلیا است (معلم کلاس قبلی اش کلاس خرسها -- الان کلاس پروانه هاست) میگه بهت که گفتم قبلن سوفی دو تا مامان داره! میگم مگه میشه آخه؟ هر آدمی فقط یک مامان داره. میگه نه (از همون نه های معروف و محکم!) سوفی هم مثل من دو تا مامان داره. من هم دو تا مامان دارم دیگه ... تو و مامان جمیله!

اندر حکایات آب شدن کله قند در دل

2010-05-25T08:50:00.009-05:00

دیروز که بردمش مهد کودک توی پارکینگ یک خانوم خیلی خوشگلی از ماشین پیاده شد که بچه اش رو برسونه.

- رکسانا (با هیجان): وای مامانی این خانومه چه قشنگه! موهاش خیلی "بزرگه" (یعنی بلند).

- آره چه خوشگله.

- ولی مامانی میدونی کی خیییییییییییییییییییییلی قشنگتره؟

- کی؟

- تو!

- :) :) :)

- میدونی کی رو خیییییییییییییلی دوست دارم؟

- کی رو؟

- تو!

- :) :) :)

پیوست: البته باید بگم که شبش برای اینکه خیلی دچار خود شیفتگی مزمن نشم خدای نکرده نظرشو عوض کرد و گفت صبح باهات شوخی کردم!

حالا که رسید به صد تا ما میزنیم سیصد تا پری خانوم حاضر باش دستمال آبی بردار پر از گلابی بردار آش ماش شکلی کنار باش *

2010-05-20T10:02:00.004-05:00

دیشب بهم میگه آریانا بهش گفته آدما وقتی هاندرد بشن دد میشن. بعدش یک کمی هیچی نگفت و با بغض ازم پرسید مامانی تو هم هاندرد میشی؟ هی تولدت بشه بعد هاندرد میشی؟

* شاعر گمنام!

گنجشک لالا خرگوش لالا ... لا لا لا یی لا لا لا لایی

2010-05-12T13:58:00.004-05:00

میگه مامانی میای یک کم پیشم دراز بکشی قبل از اینکه خوابم ببره. پیشش دراز میکشم. میگه بیا با هم حرف بزنیم یک کم. بگو برام سر کارت چی کارا کردی؟ براش میگم ... میگم تو چی کارا کردی توی مهد کودکت؟ برام میگه و بعدش یک دفعه میگه دیگه برو بخواب که صبح بتونیم بیدار شیم!

Or you can kiss me on a Wednesday a Thursday a Friday and Saturday is best ...

2010-05-06T10:22:00.007-05:00

But never on a Sunday a Sunday a Sunday cause that's my day of rest ...

با تشکر فراوان از هفت جفت جوراب نو که روش اسم روزهای هفته رو نوشته رکسانا روزهای هفته رو درست و حسابی یاد گرفته. یعنی قبلن هم میتونست اسم روزهای هفته رو پشت سر هم بگه ولی مفهومش همچین درست و حسابی براش جا نیفتاده بود. شعر روزهای هفته رو اولین معلم مهد کودکش (میس ایوانا) توی محله ی قبل از قبلی مون بهشون یاد داده بود (این شعر بالایی رو نه ها ... یکی دیگه :)). عاشق این هفت جفت جورابش شده و طبق معمول که یک لباس نو داره یک جایی جدا از بقیه ی لباسهاش میگذارشون. یک هفته هر روز میومد میپرسید که امروز چیه و با چی شروع میشه. بعد هم میرفت خودش جوراب مربوط به اون روز رو پیدا میکرد و میپوشید. حالا دیگه قشنگ میدونه که هر روز چه روزیه و فرداش چه روزیه و اون روز چه اتفاقهای مهمی میفته. شرح اتفاقهای مهم زندگی این روزهای ما هم اینه: دوشنبه: دوباره میریم مهد کودک و سرکار سه شنبه: سریال های لاست و وی داره و رکسانا هم کلاس باله داره. چهار شنبه: هیچی ! پنجشنبه: گاهی میریم گروه عیسی جمعه: توی مهد کودک شو اند تل دارن. شنبه : تعطیله و تازه فیتیله فرداش هم تعطیله. یکشنبه: کلاس ژیمناستیک داره و تعطیل هم هستیم. :)

تازگیها متوجه شدم که ماه ها رو هم داره نسبتن خوب میدونه و تو جریانه که الان چه ماهیه و اینها. نگو روزها تو مهد کودکش همه با هم میگن امروز فلان روز از ماه فلان و سال دو هزار و ده هست. تازه آخرین روز از هر ماهی هم با اون ماه خداحافظی میکنن. بیصبرانه منتظره که از ماه می خداحافظی کنه که جون بشه و پنج سالش بشه.

You are my heart .. You are MUSCLE

2010-04-28T14:55:00.004-05:00

داشتیم تو ماشین آهنگ "یو آر مای هارت ... یو آر مای سول" مادرن تاکینگ رو گوش میکردیم و رکسانا هم داشت آهنگ رو برام اجرا میکرد. دیدم اول یک قیافه ی عاشقانه میگیره و قلبش رو نشون میده و بعد هم دستشو خم میکنه و به قول خودش بیگ ماسل نشون میده. نگو روح رو میشنیده ماهیچه! :)

توی خیابون یک ماشین خیلی زنگ زده و قراضه دیدیم رکسانا گفت: این ماشینه خیلی "قبلیه". به بشقاب هم هنوز میگه "بشباق".

وقتی میخواد یک عدد خیلی بزرگ بگه میگه وان هاندرد میلیون دالر. بهم داشت میگفت مامانی من پنج تا دوست دارم. من گفتم من ده تا. گفت نه من بیست تا ... گفتم پس من بیست و پنج تا. گفت اصلن من میدونی چند تا؟ وان هاندرد میلیون دالر.

شاعر در این زمینه میگه:

You're my heart you're my soal I keep it shining everywhere I go.

Viva La Vida

2010-04-23T09:32:00.003-05:00

معلم اسپانیایی اش توی مهد کودک امروز صبح منو دیده و بهم میگه رکسانا خیلی توی کلاس اسپانیایی شاگرد خوبیه. میگه چون دیرتر از بقیه شروع کرده بود فکر کرده که از بقیه عقبه و باید باهش ابتدایی تر کار کنه ولی رکسانا زودی رسیده به بقیه و داره جلو هم میزنه! من هم مثل یک مامان خوشحال و هیجان زده اومدم ثبت کنم که یادم بمونه رکسانا استعداد زبان یاد گرفتنش خیلی خوبه!

شنیده بودم که بچه های دو زبانه خیلی راحتتر یک زبون دیگه یاد میگیرن ولی شنیدن کی بود مانند دیدن!

چند وقت پیش هر چی آهنگ توی کامپیوترم بود رو یک جا ریختم توی یک سی دی و بردم تو ماشین. حالا ما یک سی دی داریم که هر آهنگش مال یک زمان و مکان و مودیه! رکسانا اول عاشق آهنگ چه گوارا شده بود و ما یک مدتی هر روز کارمون این بود که مثل یک آرژانتینی الاصل متعصب تمام راه از خونه تا مهد کودک و برعکس رو به آهنگ "چه گوارا" گوش بدیم و رکسانا تمام آهنگ رو باهش میخوند و من هم فقط وسطش میگفتم اتو ... (راستی من رفتم محل تولد رفیق "چه" رو از ویکی پیدیا پیدا کنم دیدم که تولدش با تولد رکسانا یکیه! )

بعدش عاشق لولی لولی (همون لویی لویی مادرن تاکینگ) شد. حالا هم عاشق آهنگ فیلم هندی میلیونر زاغه نشین شده و شعرش رو هم باهش میخونه. یعنی فقط من رو تصور کنین که در حالی میرسم سرکار که بیست بار آهنگ هندی گوش کردم و همین طوری صدای زیر خواننده هاش توی گوشمه تا یک مدتی! باید یک آهنگ ملایم پیدا کنم و براش تبلیغ کنم بلکه روزهام رو آرومتر شروع کنم. :)

امشب شب سه شنبه اس فردا شب هم سه شنبه اس این سه سه شب و اون سه سه شب هر سه سه شب سه شنبه اس

2010-04-06T11:59:00.007-05:00

سال نو و نوروز هزار و سیصد و هشتاد و نه شما مبارک باشه و ایشالله که سال خیلی بهتری برای همه مون باشه امسال. بالاخره بعد از 15 روز بهار خانوم قدم رنجه کردن و به شهر سرد ما تشریف آوردن. یاسهای زرد تازه باز شدن و این طرف و اون طرف لاله و نرگس و سنبل هم دیده میشه. سرگرمی این روزهای رکسانا توی ماشین تو راه کودکستان به خونه و برعکس شمردن بوته های یاس زرد یا به قول خودش گلهای یاسی است. سه شنبه ها سریال لاست داره ساعت هشت شب و ما هم که جوگیر ... میشینیم لاست نیگا میکنیم. صبحهای سه شنبه رکسانا کلاس باله میره. خودش همیشه میدونه که کلاس باله اش همون روزیه که لاست هم داره. هفته ی پیش کلاسش تعطیل بود به خاطر تعطیلات بهاری و به من میگفت که امشب لاست نداره چون کلاس باله هم نداشتم. :)

مفهوم زمان هنوز براش خوب جا نیفتاده. چند روز پیش ها ازم میپرسید فردا کیه؟ امروز؟

تازه یاد گرفته که شنبه و یکشنبه تعطیله. جمعه روزیه که توی کودکستانش برنامه ی "شو اند تل" دارن. یک عروسکی یا هر چیزی که میخوان از خونه میارن و درباره اش برای بچه ها ی دیگه و معلمهاش حرف میزنن. پنجشنبه ها توی کودکستان کلاس اسپانیایی دارن و عصرش با هم میریم کلاس عیسی. حس جهت یابی و حافظه ی عجیبش تو آدرسها و مکانها همچنان منو متعجب میکنه! رکسانا نگو بگو جی پی اس. جمعه همه با هم رفتیم کارتون سه بعدی "چطوری اژدها تو اهلی کنی؟" رو دیدیم. خیلی خوب بود. رکسانا هم تا آخرش نشست و دید. آلیس رو هنوز ندیدیم. دیروز عصر من و رکسانا بعد از کودکستانش رفتیم مغازه ی "هم دیپو" و یک ساندویچ "سگ داغ" خوردیم و گل نرگس خریدیم که با لاله و سنبلهای سفره ی هفت سینمون همه رو بکاریم توی باغچه مون. اگه این بارون و تگرگ رخصت بدن. این هم شرح روزمرگیهای ما در این روزهای بهاری. راستی اون ماهی سر سفره مون سر سفره ی پارسالمون هم بود. امیر و رکسانا مامان باباشن بهش غذا میدن و آبشو عوض میکنن. پارسال دو تا ماهی خریدیم. یکیش بعد از دو ماه عمرشو داد به شما (خدا رفتگان شما رو هم بیامرزه) ولی این یکی الان یک سال و سه ماهی میشه که داره با ما به خوبی و خوشی زندگی میکنه. چند وقتی بود که آبش بعد از یک روز سبز میشد. غذاشو عوض کردیم و الان به نظر خوب شده. یک گیاه دریایی مصنوعی هم براش خریدیم که روحش تازه بشه و حوصله اش سر نره.

قایم موشک بازی کردن امیر و رکسی

2010-03-16T15:36:00.001-05:00

امیر: رکسانا جای خوب قایم شدی که بیام پیدات کنم؟

رکسانا (با هیجان): آره جای خوب پیدا کردم. پشت مبل.

دخترا شیرن مثل شمشیرن ... پسرا موشن مثل خرگوشن

2010-03-10T17:03:00.002-06:00

توی راه مهد کودک تا خونه چند روز پیش:

- مامانی امروز یک دختر نو توی کلاسمون بود

- یک دختر جدید؟

- آره ولی زیاد دوستش نداشتم

- چرا؟

- آخه یک چسب خیلی بدی زده بود به دستش که روش یک عالمه تراک و آدمهای بد داشت. چسبش خیلی مال پسرا بود.

- آدمهای بد؟ اسپایدر من و اینها منظورته؟

- آره خیلی مال پسرا بود

- تراک که دختر و پسر نداره مگه تو هم یک لگوی تراک نداری ؟ تازه دخترا هم میتونن اسپایدر من دوست داشته باشن!

- ولی خیلی چسبش زشت بود!

2010-03-02T15:27:00.005-06:00

مکالمه ی چند روز پیش رکسانا با سمانه:

- من به مامانم میگم مامان و به بابام میگم امیر.

- خوب چرا به بابات نمیگی بابا؟

- آخه اون هم به من نمیگه رکسانا میگه ناسان بابایی. صبحها که از خواب بیدارم میکنه میگه پاشو ناسان بابایی.

...

- عمو مرتضی کجاست؟

- مدرسه

- سرکار یا مدرسه؟

- کار عمو مرتضی همون جا توی مدرسه شه.

- ولی عمه غزاله ی من هم سرکار میره هم مدرسه.

...

ازمون خواسته بگذاریمش کلاس اسپانیایی که توی کودکستانش دارن چون به قول خودش: چند تا از وورد هاشو بلده ولی همه رو نمیدونه. :)

2010-01-22T10:44:00.004-06:00

سیندرلا

گروه سرود کلاس پروانه ها مهد کودک کیندرکر

2010-01-05T16:35:00.006-06:00

رکسانای چهار ساله

رکسانای یازده ماهه

این جانب رکسانا خانوم گل که مدتیه خودم وبلاگم رو آپدیت نکردم و هی مامانم برام آپدیت کرده اومدم یک سلامی خدمتتون عرض کنم و سال نوی میلادی رو به شما و خانواده ی محترمتون تبریک بگم و دو تا عکس هم براتون بگذارم که مشاهده کنین من از 3 سال پیش تا الان هنوزم هم همون دختر گل و نجیب و خانومی که بودم هستم. خداییش برق خانومی رو تو چشمام میبینین؟ ماشالله صد پارچه خانوم.

بلا بوی گل گندم بلا اون قد رعنات پر از ناز و کرشمه است

2009-12-16T11:42:00.005-06:00

یک سی دی که نمیدونم اصلن ازکجا اومده توی ضبط ماشینه و یک دفعه میخونه: بلا ای بلا دختر مردم ... من هم با حالت نوستالژی آهنگهای جواد قدیمی به رکسانا میگم ا ... رکسانا من وقتی بچه بودم این آهنگ رو گوش میکردم. رکسانا اصولن از اینکه من در مورد خاطراتی که اون توش نبوده حرفی بزنم زیاد خوشش نمی یاد و دوست داره خودشو یک جوری قاطی کنه. یک کمی فکر کرد و بعدش گفت مامانی من و تو مثل همیم چون من هم وقتی بچه ام دارم این آهنگو گوش میدم! :)

پیدا کنین سن پرتفال فروش رو!

2009-12-07T14:49:00.005-06:00

میگه من سه تا بچه دارم: ملودی و قلی و لیلا. ملودی و قلی که همون عروسکهاشن که معرف حضورتون هستن و لیلا هم منم. البته من ظاهرن عضو افتخاری ام. چون بهم میگه که کی من بچه شم و کی اون بچه ی منه! بعضی وقتها هم میگه الان هم من مامان توام و هم تو مامان منی. این هم عکس ملودی و قلی.

خاله لاله و عمو بابک همدیگه رو ندیده بودن وقتی که دیدن همدیگه رو پسندیدن بادا بادا مبارک بادا ایشالله مبارک بادا

2009-12-01T08:54:00.005-06:00

تو جریان بودین که رکسانا کلن فکر میکنه که شوهر/نامزد/دوست پسر/تمام پرنسهای توی کارتونهای دیزنی بابای دختر های مربوطه هستن. تا به حال زیاد در مورد نسبت من و امیرسوالی براش پیش نیامده بود. چند شب قبل داشت بهم میگفت که چون مامانت رفته من میشم مامانت بعد چون بچه نداری امیر بشه بچه ات و همین طور داشت ادامه میداد و میخواست بگه کی بابات باشه یک دفعه متوجه شد که هم امیرو هم بابا علی طبق تعریف رکسانا بابای من میشن. یک کمی با خودش فکر کرد و بعد با تعجب از من پرسید مامانی امیر چی بود؟ برادرت بود؟ :)

خونه ی عمو ممد بودیم و رکسانا بعد از دیدن عمو ممد به امیر گفت امیر بابای کتی چقدر شکل بابا علی ا شاید اصلن خودشه!

حالا که حرف بابا و اینها شد براتون بگم عمو بابک جون هم رسمن قراره بشه "بابای" خاله لاله جونمون. خاله لاله و عمو بابک (یا شاید هم دایی بابک به نظرتون کدومش بهتره ؟) خیلی خیلی خیلی مبارک باشه.

جون جونم آخ جون جونم

2009-11-16T09:39:00.002-06:00

مامان جمیله به رکسانا: رکسانا جمعه که من رو گذاشتین فرودگاه که برم مشهد مواظب لیلا باش که ناراحت نشه باشه؟

رکسانا: باشه ... براش ماه پیشانی جون مهربونی رو میخونم که خوشحال بشه.

جان مریم چشماتو وا کن منو نگاه کن

2009-10-28T09:01:00.004-05:00

تا چند وقت پیش شغل مورد علاقه ی رکسانا دکتری بود. چند تا وسیله ی دکتری هم داره و هر چند وقت یکبار از ما میخواد که بشینیم و به قول خودش دکترمون کنه. دکتر کردنمون شامل گوش کردن به صدای قلب و گاهی هم معده مون و چک کردن گوشهامون و گلومون اصلاح موهای سرمون با یک قیچی پلاستیکی که جزو همون ست دکتری اش هست و آخرش هم یک شربت بهمون میده و مرخصمون میکنه. چند روز پیش به مامان جمیله گفت که دیگه نمیخواد وقتی بزرگ شد دکتر بشه میخواد مثل نسترن بشه. چون بزرگه ولی مامانش پیششه (بود).

خاله آسی اومدن پیشمون برای کمک اسباب کشی. رکسانا هم کلی از اسم مستعارش "نخودچی" خوشش میاد.

تازگیها به شعرهای آهنگها خیلی دقت میکنه. اون روز داشت ازم میپرسید که مامانی کی داره میگه که مریم از خواب بیدار بشه؟ مامانشه؟

گل گل گل .. گل از همه رنگ ... سرتو با چی میشوری با شامپو گلرنگ

2009-10-20T09:30:00.004-05:00

دیشب یک مهمون آمریکایی داشتیم. سر شام صحبت از طلا و تغییر نرخش در طول زمان و این چیزها بود. مامان جمیله یک چیزی در مورد طلا به اینگلیسی داشت میگفت بعد رکسانا خیلی آروم از جاش بلند شد و رفت جلوی مامان جمیله و آروم و با لحن یک معلم دلسوز بهش گفت: مامان جمیله گل به انگلیسی میشه فلاور. :) :) گولد رو شنیده بود گل و فکر کرده بود که لازمه انگلیسی گل رو به مامانم یادآوری کنه که به جاش فارسی شو نگه ! :)

2009-10-12T13:02:00.002-05:00

یک تاتر سیندرلا پیدا کرده بودم و کلی به رکسانا وعده دادم که یکشنبه با لی لی میبرمش تاتر سیندرلا. نگو باید بلیت رزرو میکردیم از قبل. خلاصه داشتیم شال و کلاه میکردیم که بریم به طرف تاتر که مامان لی لی زنگ زد و گفت که زنگ زده به تاتر و گفتن که بلیت ها تموم شده. فکر کردم الان رکسانا کلی ناراحت میشه وقتی بهش بگم. کلی با احتیاط بهش گفتم که بلیتها ی برنامه سولد آوت شده و در عوض میگردیم یک برنامه ی دیگه پیدا میکنیم هفته ی دیگه و میریم با هم. عکس العمل رکسانا خیلی برام جالب بود. گفت باشه مامانی پس یک کاغذ بده. برام بگو سولد آوت رو چطوری مینویسن. من هم براش هجی کردم و اون هم نوشت روز کاغذ. بعدش هم گفت که باید این کاغذ رو تا کنیم و بگذاریم توی پاکت و بعد هم بفرستیم ایران برای بابا علی! بعدش مامانم داوطلب شد که خوب خودش وقتی رفت ایران این نامه رو ببره برای بابا علی. خلاصه قضیه به خیر و خوشی تموم شد و من نفهمیدم که چطوری دخترکم این راه حل عجیب رو ارائه داد!

عمه غزاله داشت عکسهای توی تلفونش رو به رکسانا نشون میداد و رسید به عکس مامان زهرا و به رکسانا گفت رکسانا دلم برای مامان زهرا تنگ شده. رکسانا هم بهش گفت اشکال نداره میری ایران حالا.

Re - a drop of golden sun

2009-10-01T13:02:00.003-05:00

چند ماه پیش با رکسانا رفته بودیم تارگت توی قسمت اسباب بازیهاش یک فلوت اسباب بازی کوچولو دید و ازم خواست که براش بخرم و بعد هم اعلام کرد که قراره از این به بعد با من توی گروه عیسی فلوت بزنه. چند وقت پیش ها هم توی برنامه ی مورد علاقه اش نینا به بچه ها یاد داد که چطوری با دو تا بشقاب یک بار مصرف و چسب و چند تا سکه ی یک سنتی یک چیزی تو مایه های دف درست کنند. رکسانا هم یک دف برای خودش درست کرد و کلی هم از کارش راضیه. :) دو سه هفته ی پیش رفته بودیم خوابگاه نورت وسترن و سمانه برامون دف زد و یک دفعه رکسانا زد زیر گریه که چرا دف من رو نیاوردین که من هم باهش دف بزنم. خلاصه از نسترن وسایل دف دستساز رو گرفتیم و دخترکم یک دف دیگه برای خودش درست کرد و خیلی جدی شروع کرد با سمانه دف زدن. :) صحنه ی بسیار بسیار موشی بود. خدایی اش حرکتهای دستش هم خوب تقلید میکرد. در ضمن دف زدن با ما آی انار انار رو هم میخوند. :) در تمام موقعهایی که رکسانا حرف نمیزنه (که خوب خدایی اش کم پیش میاد!) داره زیر لب برای خودش آواز میخونه اون هم با شعرها و آهنگهای من در آوردی.

همه ی اینها رو نوشتم که یادم بمونه رکسانا رو حتمن بگذارم یک کلاس موسیقی و حسابی هم تشویقش کنم سازی که دوست داره رو پیدا کنه و خوب خوب یاد بگیره. به قول شاعر:

Do - a deer a female deer Re - a drop of golden sun ...

The joy of having a 4 year old girl at home. :) :)

2009-09-29T13:42:00.004-05:00

تابستون خیلی خیلی خوبی داشتیم. از همه بیشتر برای رکسانا خوشحال بودم که این همه تونست با مامان بزرگها و بابا بزرگهاش خوش بگذرونه. مامان جمیله هنوز پیشمونه و فعلن که زور من و رکسی به زور بابا علی چربیده. :) جای خاله لاله جونمون خیلی خالی بود پیشمون. رکسانا انقدر بزرگ شده که باورم نمیشه. لباسهاش تند و تند کوچیک دارن میشن. مصداق بارز اون شعره که میگفت: ما همه داریم بزرگ میشیم لای لای لای لای لای لالای شلوارامون کوچیک میشن لای لای لای لای لای لالای

سه تا زیر پوش براش گرفتم چند روز پیش چون زیرپوشهاش هم کوچیکش شدن. اصرار داره که اونها رو توی کشوی لباسهاش پیش بقیه ی لباسهاش نگذارم چون ممکنه گم بشن! از دیروز تا حالا هم هر چند ساعت یک بار میاد پیشم و یک بهانه ی خنده داری میاره که زیر پوشش رو عوض کنم و یک رنگ دیگه شو بپوشه. چند وقتی هست که از سیسترش اصلن حرفی نمیزنه. فکر کنم خیلی بهش برخورده که سیسترش برای تولد رکسانا نیومد. :) وقتی که مامان زهرا اینجا بودن کلی حرف شادی اختر بود و عروسی شادی اختر ... یک بار که رفته بودن با هم بیرون رکسانا یک لباسی رو بهشون نشون داده و ازشون خواسته که برای رکسانا بخرن برای عروسی شادی اختر. :) چند وقت پیش هم به افسانه گفت که اون جوری که به ملودی میگه عزیز دلم به رکسانا هم بگه. :) توی این مدت چهار پنج تا تولد هم داشتیم و هر دفعه که تولد هر کی میشد باید تولد رکسانا هم میشد و با هم شمع فوت میکردن ولی خودش به بابایی گفته بود که وقتی تولدش با یکی دیگه باشه شماره اش نمیره بالا و فقط وقتی که تولد خود رکسانا تنها باشه شماره اش میره بالا! که خوب خدایی اش خیلی خوبه اگر نه که الان همسن هم شده بودیم ...

تعصیلات دراز روز کارگر - تابستان 2009

2009-09-08T12:47:00.005-05:00

سلام. دوباره ما اومدیم بعد از یک تاخیر طولانی. این هفته جاتون خالی ما (من و رکسی و مامان جمیله) رفتیم خونه ی دایی حامد و خاله دریا دیدن یک عالمه آدم. :) خاله آسی و خاله هاله و خانواده و خاله زهرا و دایی علی و رضا کوچولو. رکسانا و یاسی (دیگه مو فرفری نیست ... موهاش صاف شده به جز دو تا تیکه ی جلوی موهاش) حسابی با هم بازی کردن و خونه رو گذاشته بودن روی سرشون. لکسی (هاپو ی دایی حامد و خاله دریا) سرسام گرفته بود و بیشتر وقتها میرفت یک گوشه ای واسه ی خودش و سرشو میکرد زیر دستهاش و احتمالن دعا میکرد که این دو تا دختر پر انرژی و پر سر و صدا زودتر تشریفشون رو ببرن. بابا امیر و مامان و بابا ش و خواهرهاش هم رفتن عمه افسانه رو رسوندن دیتون و در ضمن کلی هم با دوستهای کلمبوسی مون برنامه های دید و بازدید داشتن. صبح روز بعد از رسیدن عمه افسانه و بابا یی از ایران رکسانا به من میگه: مامانی من چهار تا مامان دارم: مامان لیلا و مامان جمیله و مامان زهرا و عمه افسانه! این تابستون به رکسانا خیلی خیلی خوش گذشته و هنوز هم داره میگذره و تلافی 4 سالی که درست و حسابی با مامان بزرگ و بابا بزرگهاش وقت نگذرونده بود رو یک جا در آورد.

تو این مدتی که وبلاگ آپدیت نکرده بودم چند تا از سخنان قصار رکسانا خانوم رو یک جایی یادداشت کرده بودم که بعدن بیام بنویسم تو وبلاگش:

اندر فواید رییس:

-رکسانا: مامانی من خیلی دوست دارم یک رییس داشته باشم. من: چرا مامانی؟ -رکسانا: که بهش بگم که ایمیل هام رو چک کنه!

فارسی را پاس بداریم ... نگوییم گارسون بگوییم "غذادادن"

- توی چلوکبابی "نون و کباب" بودیم و گارسونها اومدن سر میز و شروع کردن به فارسی حرف زدن. رکسانا با تعجب به من گفت: مامانی این "غذا دادن ها" فارسی حرف میزنن.

این هم یک عکس از یاسی و رکسی در حال ژست گرفتن جاوی دوربین.

یک عالمه بابا بزرگ مامان بزرگ, دریا , ماسه و آقا بده های دنیای رکسی

2009-08-10T08:44:00.004-05:00

رکسانا و مامان جمیله و بابا علی هرسه تا ییشون سه چهار درجه ( یا هر چی که واحدشه !) سبزه شدن. چون هر روز بساط مایو و سطل و بیلشون رو برمیدارن و میرن دریا. دریاچه میشیگان (چه این دریاچه هم مثل چه دریای خزر خودمونه ... شوخیه! چون خداییش خیلی بزرگه) 2 تا خیابون با خونه مون فاصله داره. مامان بابا یک هفته رفته بودن مسافرت و امروز برمیگردن. :)
رکسانا دیشب در ضمن تماشای کارتون زیبای خفته به این نتیجه رسید که کلن سه تا آقا بده هست یکی تو گربه های اشرافی دو تا هم تو ایران. دو تا هم خانوم بده هست یکی تو سیندرلا و یکی هم تو زیبای خفته. چند روز پیش هم میگفت که دوست داره زود بزرگ بشه که ماتیک بزنه و "رارندگی" کنه و بره عروسی. گفتم عروسی کی میخواهی بری حالا؟ یک کم فکر کرد بعد گفت: فکر کنم عروسی نسترن و سمانه! گفتم که خوب سمانه که عروس شده دیگه. گفت خوب اشکال نداره دوباره!

تا حدود دو هفته ی دیگه اون یکی بابا بزرگ و یک عمه ی دیگه ی رکسانا هم میان پیشمون. به به از این تابستون خوب و پر مامان بزرگ بابا بزرگ.

من چه سبزم امروز و چه اندازه تنم هوشیار است ...

2009-07-20T09:51:00.003-05:00

سلام. ما خوبیم خیلی خوبیم. از بس که خوبیم اینجا نیومده بودیم. :) شما چطورین. انقدر خبرای مختلف بوده این مدت که نمیدونم از کجا شروع کنم !

از اولش:

اول مامان زهرا اومدن. رکسانا خیلی هیجان زده بود و دایم توی کودکستان برای معلمش میگفته که مامان بزرگش اومدن. فردای روزی که اومدن آخرین کنسرت سال گروه عیسی بود. هنوز خوابشون تنظیم نشده بود بردیمشون کنسرت. :)

رکسانا چهارسالش شد. هنوز تازه یک ماه از تولد چهار سالگیش گذشته که داره در مورد پنج سالگیش و تولد بعدیش صحبت میکنه. بعضی وقتها که رسمن میگه پنج سالم شده. ازش پرسیدم کی پنج شدی که من خبردار نشدم؟ گفت آره شدم .. ببین قدم بلند شده ... پنجم! کاش من هم انقدر برای رسیدن تولدم روزشماری میکردم! دیروز داشت میگفت تولد بعدیش ستردی (همون شنبه خودمون) هست. چهار سالگی رکسانا همزمان شد با شروع تمام جریانات سبز. با اجازه تون هفته ای یکی دو روز خانوادگی توی دان تاون شیکاگو بودیم مشغول فعالیتهای سبز. بعضی وقتها رکسانا توی حموم واسه خودش میگه : کانت مای ووت ... ور ایز مای ووت ... و از همه بامزه ترش: هاله ی نورو دیدی این کوتوله ندیدی.

یک آخر هفته به صورت ضربتی رانندگی کردیم و رفتیم آبشار نیاگارا. دوشنبه شبش برگشتیم و روز بعدش مامان جمیله و بابا علی اومدن. عالیه ... خیلی خیلی خوب و عالیه. دیروز رفتیم حسابی شیکاگو گردی. رکسانا داره عشق میکنه اساسی. 2 تا مامان بزرگ و یک بابا بزرگ و یکی دیگه بابا بزرگ هم توی راه. توی سه چهار هفته ی گذشته چند تا تغییر اساسی کرده که کاملن برام مشخصه. یکی این که خیلی پر حرفتر شده. فارسی ا ش خیلی بهتر شده. نقاشی هاش واضحتر شده. واسه خودش شعردرست میکنه و میخونه. میتونه بنویسه! این آخری نمیدونم کی و چطور اتفاق افتاد ولی بیشتر حرفها رو میتونه بنویسه. یک موقعهایی که اخلاقش میزون و خوش اخلاقه خیلی خوبه ولی گاهگاهی هم میزنه کانال دو. دیروز تو داون تاون یک گلی بهم نشون داد و گفت این اسنو فلاور هست به فارسی میشه "برفی گل". :) صفت و موصوف رو کماکان مثل انگلیسی میگه اول صفت بعد موصوف. یک فعلی هم از خودش ساخته و خیلی استفاده میکنه توی حرفهاش: داشته بودی + فعل مثلن میگه مامانی داشته بودی بیای با من بازی کنی. یعنی اینکه مامانی قرار بود بیای با من بازی کنی پس چی شد؟ یا به عبارتی: باز ما رو کاشتی رفتی ! فعلن همینها تا بعدن برگردم با عکس. :)

شما خیار شور ندارین خونه تون !

2009-06-09T08:12:00.003-05:00

میدونم که خیلی غیبت دارم و باید با ولی ام بیام ...ایشالله ولی هام خودشون به زودی میان و واسطه میشن. :) کلی وقته که میخوام بیام و آپدیت کنم و هی نیومدم. حالا فعلن اینو داشته باشین:

دیشب توی ماشین - عمه غزاله و مامان زهرا رو به رکسانا: رکسانا شب میای پیش ما خونه ی عمه غزاله بخوابی؟ رکسانا یک کم فکر کرد و فوری گفت نه چون شما شیر ندارین خونه تون. عمه غزاله گفت چرا اتفاقن شیر 2 در صد هم داریم. رکسانا گفت خوب کاپ ندارین. مامان زهرا لیوان رکسانا رو که توی ماشین بود نشون داد و گفت بیا این هم کاپت. بعد رکسانا حسابی رفت توی فکر و بعد ش گفت نه نمی یام چونکه شما خیار شور ندارین تو خونه تون !!!! ما سه تا غش کردیم از خنده و گفتیم خوب حالا اگه خیار شور داشتن ساعت 12 شب انقدر برات مهمه خوب میریم میخریم برات تو بیا ... بعدش دیگه پرید توی بغلم و گفت نه آخه من دلم برات تنگ میشه مامانی. خلاصه این بهانه خیار شور هم از اون بهانه ها بود که نمیدونم یک دفعه از کجاش درآورد؟ :)

بیصبرانه منتظر تولدشه. هیچ سالی انقدر ذوق و شوق نداشت. از مدتها قبل هر وقت در مورد سیسترش واسمون تعریف میکرد و ازش میپرسیدیم که خوب حالا این سیسترت کجا هست خیلی جدی میگفت که قراره توی تولدم بیاد. حالا قراره به قول نسترن از سیسترش هم پرده برداری کنه ! :) از مدتها قبل هر وقت یک لباسی میپوشم که دوست داره میگه این لباستو دوست دارم مامانی اینو تو تولدم بپوش.

از این ور و اون ور

2009-05-06T12:33:00.003-05:00

هی یک چیزایی یادم میاد که بیام بنویسم و بعدش باز یادم میره. حالا اومدم هر چی یادمه از اوضاع احوال و حرفهای این روزات بنویسم و بعد هی بهش اضافه کنم.

- خیلی منتظری که 4 ساله بشی. یک کارت که خیلی به نظرم بامزه اس اینه که میری بالای صندلی میگی مامانی ببین من چقدر بزرگ شدم "فور" شدم. یک بار هم رفته بودی بالای تخت واستاده بودی وبا هیجان گفتی مامانی ببین چقدر بزرگ شدم. اندازه ی تو شدم : تن (10) !

- فارسی خیلی خوب حرف میزنی و وقتی داری در مورد یک چیزی حرف میزنی که تو مهد کودکت دیدی و یاد گرفتی و فارسی اش رو نمیدونی وسطش میپرسی که اون به فارسی چی میشه و بعد هم به تعریف کردنت به فارسی ادامه میدی.

- 2 تا مامان بزرگ و 1 بابا بزرگ ویزا دار داری و یک بابا بزرگ به زودی ویزا دار ایشالله. یک مامان بزرگ آخر هفته ی دیگه میان و بقیه شون هم ایشالله به زودی. خیلی برای خودمون و توو اونها خوشحالم. :)

- این بیبی توی دل مردم همچنان برات خیلی موضوع جالبیه (به دلیل تعدد دوستان باردار در شیکاگو و حومه). چند شب پیش توی یک مهمونی سوده رو دیدی و کلی برات جالب بود که تو دلش بیبی داره. بعدش چند دقیقه بعدش یک آقای تپلی ایرانی رو به من نشون دادی وبلند گفتی : مامانی اینو ببین ... توی دلش بیبی داره؟ اون آقا اصلن به روش نیاورد که شنیده ! :)

- عاشق کارتون کایو هستی این روزا. یک پسر 4 ساله که با مامان و بابا و خواهر کوچولوش زندگی میکنه. برام جالبه که موقعی به این کارتون علاقمند شدی که سنت به سن کایو میخوره. قبلن زیاد دوست نداشتی. معلومه که خیلی خوب درست کردنش. :)

- همچین یک خورده بد غذایی ... اصلن چیزی که تا حالا نخوردی امتحان نمی کنی و معیارت هم معمولن مهد کودکه و چند تا غذایی که توی خونه دوست داری. خورشت کرفسو ماکارانی در صدر جدولن !

- عاشقتم که یک دفعه بعضی وقتها بدون این که ازت بخوام خودت میای و بوسم میکنی.

- میگی مامانی" اسلیپینگ بیوتی " بشو (همون زیبای خفته ). من هم سرمو خم میکنم و چشمامو میبندم و صدای خور خور بلند و بی کلاس در میارم. بعد عصبانی میشی میگی نه مثل پرنسس ها باید این جوری کنی و یک لبخند ملیح میزنی.

اگه تونستین منو پیدا کنین ! :)

2009-04-27T11:29:00.000-05:00

از عید و شیاطین دیگر

2009-04-07T19:31:00.005-05:00

- عید شما مبارک. ایشالله که سال 1388 خیلی خوبی داشته باشین.

رکسانا تازگیها همه اش در مورد سیسترش و گاه گاهی هم در مورد برادرش حرف میزنه. اطلاعاتی که من در مورد سیسترش به دست آوردم تا حالا اینهاست: اسپانیایی صحبت میکنه - مامان بابا نداره - اون سیستر رکساناست ولی رکسانا میشه کازینش - قراره توی تولد 4 سالگی رکسانا ببینیمش - اسمش دیزیه - توی دلش یک بیبی داره. - شیش سالشه

اولین باری که ازش پرسیدم مامان بابای سیسترش کی ان بهم گفت مامان بابا نداره. گفتم پس از پشت کوه اومده؟ رکسانا هم یک کمی فکر کرد و گفت نه از توی خونه اش اومده. بعدن گفت که بابا داره ولی مامان نداره. مامانش سرکاره. این بیبی توی دلش هم جدیدن اضافه شده. در اثر تعدد دوستان باردار دور و برمون. (گفتم باردار ... لاله یادته چقدر به اون سریاله که میگفت خانومم میخواد عضوی به اعضای خانواده بیفزایه میخندیدیم؟). :)

دیگه اینکه یک سری از اون گل سر هایی که خودمون در زمان بچگی داشتیم و رنگ و وارنگ بود براش خریدم و اومدم براش بزنم گفت که نه مامانی اینها رو باید پایین موها بزنی مثل آدریانا و جوردن. (دو تا همکلاسیهای دختر سیاه پوستش). بعدن عکس شاهکار آفریقایی- آمریکایی مو میگذارم ببینین. :)

فعلن عکس بالا رو داشته باشین برای خالی نبودن عریضه. مهمونی سال نو بود توی یک رستورانی. اونی که بغل رکساناست هم اسمش هست قلی. اگر از نزدیک ببینینش میبینین که اسمش خیلی برازنده شه.

بهانه های ساده ی خوشبختی من

2009-03-18T14:02:00.003-05:00

توی گاراژ مجتمعمون اون جایی که معمولن ماشینمون رو پارک میکنیم یک تیکه کاموای به هم پیچیده افتاده که از دور یک کمی شکل یک عنکبوت یا سوسک گنده است. رکسانا اولها خیلی ازش میترسید و اصلن حاضر نبود حتی جلوتر بیاد و نیگاش کنه. بعدش انقدر سر این موضوع هر روز باهش شوخی کردم که دیگه الان خودش هم اگه من یادم بره بهم یادآوری میکنه که اوه مامانی دوستم اونجاست و ... مثلن میرم کنار کاموا و میگم سلام کاموا جون تو دوست رکسانایی آره؟ میخواهی بیای پیشش بالا کارتون ببینی؟ رکسانا هم نیگام میکنه و از توی ماشین به من و کارام میخنده. از حس شوخ طبعی اش و اینکه میفهمه که دارم باهش شوخی میکنم و خودش هم وارد این شوخی میشه خیلی لذت میبرم و برام جالبه. از اسپایدر من هم اصلن خوشش نمی آد چون میگه عصبانیه. ولی اون هم الان برامون شده مایه ی شوخی و بازی. مثلن وقتی عکسشو یک جا میبینه خودش با خنده میگه اوه مامانی دوستم ... یا مثلن من میگم : اسپا ..... رکسانا هیحان زده میگه نه مامانی نگو نگو الان میاد ... و من هم حرفمون تموم میکنم به جای اسپایدر من میگم اسپانج باب (یک شخصیت کارتونی خنده دار و بامزه که رکسانا هم دوستش داره) یا مثلن یک اسم من در آوردی مثل اسپاندالاماکیوس ! حالا دیگه خودش هم توی این بازی با من وارد میشه. یک بازی دیگه ای که معمولن توی راه مهد کودک تا خونه تو ماشین میکنیم و رکسانا ازش خسته نمیشه اینه (یک ورژیون ساده ی مشاعره یا مثلن کلمه بازی). بایدبه نوبت مثلن فقط اسم غذاها رو بگیم و تکراری هم نباشه:

- تو .... قرمه سبزی منی

- تو ... چیکن ناگت منی

- تو ... موز منی

و الی آخر ...

موزه ی بچه ها - تولد هندی ها

2009-03-09T22:08:00.008-05:00

یک مدتیه تو عکس گذاشتن کم کاری داشتیم گفتیم جبران کنیم. دیروز رفتیم موزه ی بچه ها. خیلی خوب بود. اولش توی مغازه ی دامینیکس کلی خرید کردم.

بعدش دامپزشک شدم و این هاپوی ناز رو که خیلی حالش بد بود به قول خودم : دکترش کردم.

بعدش شدم سرآشپز و توی ساندویچ فروشی پاتبلی یک ساندویچ خیلی پر ملات و خوشمزه برای مامانم درست کردم که نخورد و گفت ساندویچ پلاستیکی دوست نداره ! چه اداها ! واه واه.

یادتونه که ما خونه ی قبلی مون تمام همسایه هامون هندی بودن؟ خوب ما از وقتی که اومدیم این خونه ی جدیدمون اصلن هندی ندیده بودیم و دیگه کاری و فلفل خونمون حسابی افتاده بود پایین. این بود که 2 هفته ی پیش با مامان و بابام طی یک اقدام انقلابی رفتیم تولد 2 سالگی نور. نور همونه که باباش دوست بابای من بوده. بابای نور توی عکس یک عمامه ی آبی داره و خیلی هم خوشحاله و فکر کنم که خودش فکر میکنه که داره میرقصه. اولش من و اون دوست جدیدم یک کم مات مونده بودیم از این حرکات نه خیلی موزون اونها ! ولی بعدش کم کم خودمون رو با شرایط تطییق دادیم و ما هم مشغول قر شدیم. نور هم یک عمامه ی سورمه ای سرش کرده بود ولی بعدش در آورد. توی این عکس بغل مامانشه.

من اومدم که یک سری توضیحات علمی هم اینجا اضافه کنم که با دست پر از وبلاگم برین بیرون ! :)

اول اینکه اسم اون دوست بابام (بابای نور)هست هرگپریت یا چیزی توی همین مایه ها ولی همه بهش میگن هپی (میشه همون عمو خوشحال خودمون). اسم مامان نور هم گیتی هست. اهل پنجاب هستن. مامان گیتی برای مامان من تعریف کرده که موقعی که نادر شاه پنجاب رو فتح کرده خیلی از دخترهای پنجابی خوشش اومده و میخواسته همشون رو برداره ببره ایران. برای همین هر دختری که خوشگل بوده یا اینکه اعتماد به نفس خوبی داشته و خودش فکر میکرده خیلی خوشگله میرفته قایم میشده از دست نادر شاه. ولی ظاهرن پنجاب اصلن جاهای خوبی برای قایم شدن نداره چون که طبق گفته ی این دوستامون تمام آدمهای خوشگل پنجاب شبیه ایرانی ها هستند. :) دیگه اینکه توی پنجاب سیک خیلی زیاده (همون هایی که عمامه میگذارن سرشون). جریانش انگار این بوده (منبع: گیتی پیدیا - راوی: مامان لیلا) که یک گروه از بر و بچ هندو از تیریپ عمامه پادشاه مسلمون اون زمان خیلی حال میکنن و اونا هم سرشون عمامه میگذارن. ولی اون پادشاهه خیلی ناراحت میشه و میگه نخیر نمیشه عمامه فقط مال ماست شما برین یک تیپ دیگه بزنین. خلاصه اونها هم میفتن رو لج و لجبازی و یک گروه راه میندازن و همه شون عمامه سرشون میکنن و کار بالا میگیره و دعوا میشه. خلاصه اونها هم هی میرن عده کشی و کلی هم ورزش میکنن که قوی بشن و بتونن بجنگن. بعدش یک سری تریپ دیگه هم اختراع میکنن که دیگه خیلی باحال بشن. مثلن موهاشون رو میگذارن همین طوری بلند بشه و یک چاقو هم همیشه میگذارن توی جورابشون که اگه ناغافل جنگی چیزی شد غافلگیر نشن. خلاصه شوخی شوخی واسه خودشون یک گروه درست و حسابی میشن. در ضمن به نظر مامانم یک تغییر باحال دیگه هم دادن و اون هم اینه که عمامه های رنگی هم سرشون میگذارن و با لباسشون ست میکنن (شاید هم فقط توی تولد پسرشون این کارو میکنن) ! ولی به هر حال ما تا حالا عمامه ی فیروزه ای که با بلوز آدم ست بشه ندیده بودیم که شکر خدا اون هم دیدیم.

Guess what?

2009-02-24T19:22:00.002-06:00

رکسانا: مامانی مهمون چی میشه به اینگلیسی؟

من: میشه گست.

رکسانا: گس؟ گس وات؟

بعضی وقتها فکر میکنم چه خوبه که دور و بری هامون فارسی بلد نیستن. نمونه اش امروز تو مطب دکتر. (دکترهمیشگی رکسانا وقت نداشت و یک آقای دکتر دیگه بود.) وقتی سرش گرم کامپیوترش بود از رکسانا پرسیدم این دکتر رو دوست داری؟ گفت نه ! میگم چرا ؟ میگه آخه سرش مو نداره ! کلن هم هر جا که باشیم مثلن توی صف بانک یا اداره ی پست یا هر چی فوری آدمهای دور و برشو برانداز میکنه و اعلام میکنه که کدومشون رو دوست داره و کدوم رو دوست نداره و به چه دلیل !

پیوست: عرض کنم خدمت خاله لاله که به نکته ی بسیار به جایی اشاره کرده بود که معمولن امیر از قوانین معمول رکسانا پیروی نمیکنه همین طور دو تا پدر بزرگاش و تمام عموها ودایی هامون ! :) به هر حال فکر کنم باید برم تو کار آموزش قضیه ی اهمیت باطن و قلب پاک و اینها بیشتر از ظاهر کم کم. :) :) ولی کلن دلایلش برای دوست نداشتن افراد برام جالبه. بیشتر وقتها دلیل دوست نداشتنش اینه که اون شخص بیچاره به قول خود رکسانا: خیلی عصبانیه !

من و داداشمو بابام و عموم هفته ای دو بار میریم حموم اما تو چی ؟ موی بلند روی کثیف ناخون بلند واه واه واه واه !

2009-02-20T08:29:00.004-06:00

رکسانا: مامانی اسم سیسترت چیه؟ (رکسانا دوست داره بعضی از چیزهایی که میدونه رو هر چند وفت یک بار دوباره بپرسه)

من: لاله اسم خواهرم لاله اس

رکسانا: اوه ... اسم برادرت چیه؟

من: من برادر ندارم

رکسانا: آره داری تو گفتی برادرت مریمه !

من : مریم؟

رکسانا: آره اون که تو کانادا بود

من: نه مامانی مریم دختر عمومه میشه کازینم

رکسانا: اوه ... اسم باباش چی بود؟

این هم دوباره از اون سوالهاست که تا به حال 5-6 باری حرفشو زدیم !

من: امیر

رکسانا: اوه ... مثل من

توضیح: از نظر رکسانا همه ی شوهر ها بابای زنهان و همه ی زنها مامان شوهر ها ! این رابطه فقط به طرز عچیبی درباره ی من و امیر صدق نمیکنه ! در ضمن خواهر و برادر و دوست و کازین هم همه از نظرش یکی هستند و به جای هم میشه به کار برن ! مثلن دیشب به من میگفت که دیزی (همون موجود خیالی) سیسترشه ولی رکسانا کازین دیزی میشه !!!! پیدا کنین سن پرتقال فروش رو !

* توضیح عنوان: از کتاب محبوب من و لاله حسنی نگو یک دسته گل که نویسنده اش تازگی فوت کرده ...

آدم که گول نمیخوره گول آدمو میخوره *

2009-02-18T12:59:00.005-06:00

رکسانا در حال کارتون نگاه کردن: بابایی گل به اتگلیسی چی میشه؟

بابا امیر: میشه فلاور

رکسانا: نه میشه گرامبلینگ

امیر: نه بابایی میشه فلاور گرامبلینگ چیه؟

رکسانا: نه گل ... که وقتی دلم گشنشه که گل میزنه.

ظاهرن تو کارتونی که میدیده یکی گشنه اش بوده و دلش غر میزده و رکسی ار اونجا اصطلاح گرامبلینگ رو یاد گرفته و ترجمه اش کرده و بعدش هم فوری خواسته سواد انگلیسی بابا امیر رو اندازه بگیره ! :)

* توضیح عنوان پست برای کسایی که جوکشو نشنیدن یا برای خودم اگه بعدن ها جوکش یادم رفت (که خیلی احتمالش زیاده !): جواب ترکه به سوال : تا حالا گول خوردی؟

شرح یک مکالمه ی تلفونی با رکسی

2009-02-05T14:27:00.002-06:00

رکسانا: چرا نمی آی خیلی؟

- من : دارم میام مامانی

- رکسانا: سر راهی؟

-من: آره تو راهم. تو داری چی کار میکنی؟

- رکسانا: دارم با امیر اخبار میبینم.

- من: خوب چی میگه اخبار؟ چه خبرا؟

- نمیدونم. هیچی.

نه خبر ده؟

2009-02-03T20:29:00.003-06:00

صحنه:

صندلی عقب ماشین. رکسانا یک طرف ماشین نشسته رو کار سیتش و لی لی هم اون طرف نشسته. لی لی از وقتی سوار ماشین شد شروع کرد به حرف زدن. لی لی یک دختر 2 سال و نیمه ی خیلی نازه که موهاش بور و فرفریه و صداش زیرترین صداییه که من تا حالا ازهر نوع موجود زنده ای شنیدم. در ضمن علاقه ی عجیبی داره به اینکه همه چی رو هی تکرار کنه.

لی لی: سلام سلام سلام ... حالتون خوبه؟ شما خوبین ؟ شما خوبین؟ شما خوبین؟

من: سلام لی لی جون چطوری؟ تو خوبی؟ خوشحالی داریم میریم دیزنی آن آیس؟

لی لی: خوشحالم داریم میریم دیزی آیس ... میریم دیزی آیس ... میریم دیزی آیس. رکسانا خوشحالی میریم دیزی آیس؟ رکسانا خوشحالی؟ خوشحالی؟ خوشحالی؟

رکسانا هیچی نمیگه و همین طوری با تعجب داره به لی لی نیگا میکنه.

باز هم لی لی: داریم میریم دیزی آیس داریم میریم دیزی آیس ... رکسانا خوشحالی؟ رکسانا خوشحالی؟ رکسانا خوشحالی؟

من (بیشتر برای اینکه موضوع عوض بشه و در ضمن رکسانا هم وارد صحبت با لی لی بشه: رکسانا خوشحالی مامانی ؟

رکسانا: آره (و همچنان به لی لی که حتی ساکت نشد که جواب رکسانا رو بشنوه با تعجب نگاه میکرد).

...چند دقیقه ی بعد ...

یک چند ثانیه ای سکوت شد و بعدش یک دفعه لی لی رو به رکسانا:

- نه خبر ده؟ (لی لی مامانش ترکه و یک کمی ترکی بلده ) :) :)

کردم . کردی . کرد ... با عرض شرمندگی همشون هم به فتح کاف

2009-01-30T08:01:00.004-06:00

از فعل بوییدن: مامانی بیا این عطرو" بو بده" ... اوم به به چه بوی خوبی داره ... بیا " بو بده" ! یا بعضی وقتها : بیا بوش بده !

از فعل شنیدن (همونی که کی بود مانند دیدن) - امیر بیا این آهنگو بشنو (به فتح نون )

فردا داریم میریم شوی دیزنی آن آیس و رکسانا کلی هیجان زده است ... 2 هفته است که تقریبن هر شب قبل از خواب میگه براش قصه شو بگم و من هم که خودم ندیدمش قصه ی اینکه چطوری حاضر میشیم ومیریم دنبال لی لی و مامانش و رانندگی میکنیم تا برسیم اونجا رو میگم ! بنابراین فکر کنم برنامه اش هر چی هم بد باشه از انتظار رکسانا هیجان انگیز تر باشه. راستی قابل توجه لیلای بابک و بابک لیلا (عنوانی که باهاش کامنت گذاشته بودن) : چند روز پیش بعد از مدتها (آخرین بارش همون بود که شما هم بودین) رفتیم کتابفروشی بارنز اند نوبلز و پامونو که گذاشتیم تو کافی شاپش رکسانا گفت: اوه مامانی یادته اون لیلای دیگه (یعنی اگه شما منو مبدا فرض بفرمایین هر کس دیگه ای که اسمش لیلا باشه میشه "لیلای دیگه") و عمو بابک اومده بودن اینجا. کلن خیلی این طوریه که هر جایی که میریم فوری خاطره ی آخرین باری که اونجا بودیم یادش میاد.

درباره ی عنوان این پست: محمد زمان دربون پاکستانی ساختمونمونه و عصرها که منو رکسانا میرسیم خونه و میریم نامه ها رواز صندوق پستی مون برداریم گاهی یک گپی هم باهش میزنیم. چند روز پیش داشت میگفت که خیلی وقت پیشها که تو پاکستان مدرسه میرفته (لابد چیزی حدود 60-50 سال قبل) باید یا فارسی ویا پشتو یاد میگرفتن به عنوان زبون دوم. اون هم فارسی یاد گرفته و فقط این یادش مونده: کردم کردی کرد ...

Teacher Roxana

2009-01-26T10:40:00.002-06:00

دیشب رکسانا نشسته بود روی مبل و داشت برای خودش (یعنی ما اول این طوری فکرمیکردیم) بلند بلند کتاب میخوند. بعد امیر اومد از جلوش رد شد و یک دفعه جیغ رکسانا بلند شد که چرا پاتو گذاشتی رو نی نی ؟ امیر هی دور و برشو نیگا کرد و هیچ کدوم از عروسکهای رکسانا رو زیر و دور و بر پاش ندید. گفت کدوم نی نی ؟ رکسانا هم گفت: من تیچر شدم و دارم برای بچه ها کتاب میخونم. بچه ها اونجا رو فرش نشستند. روی هر کدوم از مربعهای قالیچه یکی از بچه ها نشسته بود و ظاهرن امیر پاشو صاف گذاشته بود رو کله ی یکی شون.

در همون زمینه ... امیر از رکسانا پرسید که خوب حالا چرا براشون فارسی نمیخونی ؟ رکسانا هم گفت برای اینکه دورا فارسی بلد نیست !

۴ تا اتفاق خوب

2009-01-21T14:18:00.003-06:00

۴ تا اتفاق خوب در ۲ روز گذشته افتاد. اومدم بنویسم که تو تاریخ ثبت بشه.
- به مامان بابای بابا امیر هم ویزا دادن. :)

- من برای دومین بار دختر دایی شدم. در واقع برای اولین بار چون وقتی به دنیا اومدم متوجه شدم که اصولن دختر دایی شده بودم از قبلش ... برای همین میشه برای اولین بار که من خودم بودم و دختر دایی هم نبودم بعدش شدم. :) شنیدم که دختر دایی داشتن خیلی خوبه. میگین نه برین از دایی علیرضای مامانم بپرسین. اسم دختر عمه ام یکی از این ۴ مورد خواهد بود:

الف: ملودی ب.سوفیا ج. سونیا (ما اینجا براش انتخاب کردیم طبق داده ها از اونجا) د. یک چیزی به جز اون ۳ تای قبلی

- عمو دبلیو بالاخره رفت و عمو اوباما به جاش اومد. به به ... چی از این بهتر؟ ایشالله به زودی عمو الف.نون. هم زحمتو کم میکنه و بجاش یک عموی خوب بیاد؟؟؟

- عمه غزاله برگشت پیشمون.

2009-01-16T12:22:00.001-06:00

دیشب کتابخونه ی شهرمون برنامه ی قصه خونی برای بچه ها داشت. من و رکسانا هم رفتیم. قبلن یک دفعه دیگه برده بودمش یکی دیگه از این برنامه ها تو کتابفروشی بارنز اند نوبلز و اون موقع تنها بچه بود و اصلن هم به قصه ای که خانومه براش میخوند گوش نکرد و هی دور و برشو نیگا میکرد ! ولی خانومه با وظیفه شناسی کامل تا ته قصه رو براش خوند. فکر میکردم که خوب اون موقع کوچیکتر بود و الان دیگه لابد دوست داره. دیشب ۳ تا بچه ی دیگه هم بودن. اولین قصه رو گوش کرد. قصه ی اون قورباغه ای بود که توی نوار قصه اش گوش کرده بود. قصه اش خدایی اش یک کم رو اعصابه ! ولی بچه ها از تکرارهای توش و از صداهای بامزه ی لباس پوشیدن و در آوردن قورباغه کلی کیف میکردن ... جریان یک بچه قورباغه بود که وسط زمستون بیدار میشه و هر چی مامانش میگه بگیر بخواب قورباغه ها باید زمستونها بخوابن گوش نمیکنه. بعدش جریان حاضر شدن بچه قورباغه رو میگه گه یکی یکی لباساشو میپوشه ... و میره بیرون یادش میاد که شلوار نپوشیده بعد میره تو و همه ی لباسها رو یکی یکی در میاره و دوباره از اول و ... این جریان ادامه پیدا میکنه تا اینکه آخرین بار که یادش میاد لباس زیرشو نپوشیده و میاد خونه و همه ی لباسهاشو در میاره دیگه از خستگی خوابش میبره و بی خیال بازی تو برفها میشه و میگیره مثل بچه ی آدم (قورباغه) میخوابه. :) قصه های بعدی رو گوش نکرد که نکرد. رفتیم خودمون واسه خودمون کتاب خوندیم و چرخیدیم. هر وقت رکسانا رو میبرم برنامه ی بچه ها یاد فرشته جون میفتم و اون طوری کهبرام تعریف میکرد اردلان آرش و پانته آ رو میبرده برنامه ی بچه ها ... سینما و تیاتر و هر برنامه ی دیگه ای که برای بچه ها بوده. هر وقت هم یاد فرشته جون میفتم و لحنی که برام تعریف میکرد کلی انگیزه میگیرم و میرم میگردم برنامه های جالب برای رکسانا پیدا کنم. حالا ببینم «دیزنی آن آیس» رو دوست داره یا نه؟

نوستالژی کرم نیوآ

2009-01-14T09:53:00.000-06:00

کانادا که بودیم دیدم مامان هنوز هم یکی از اون کرم نیوا آبی های همیشگی رو داره. درشو که باز کردم بوی بچگی های من و لاله رو میداد. بوی بعد از حموم بچگی ها مون ... رفتم برای خودمون هم کرم نیوا خریدم که بوی بچگی من و لاله با بوی بچگی رکسانا با هم قاطی بشه. :)